Een beetje boos mag best

De taal van mensen met dementie is een unieke en krachtige uitdrukking die ons uitnodigt om voorbij de gebruikelijke interpretaties te kijken. Het Dementees, als eigen taal van mensen met dementie, creëert een ruimte voor datgene wat niet altijd in woorden te vangen is. Deze taal ademt poëzie: het is vol emotie en betekenis, zelfs als de eerste indruk soms moeilijk te bevatten is.

Een poëtische benadering van dementie

De uitingen van mensen met dementie kunnen worden gezien als een soort poëzie, die ons uitdaagt om mee te bewegen en onze verbeeldingskracht aan te spreken. Dit roept de vraag op waarom we de stemmen van mensen met dementie niet serieus nemen en hun taal niet als poëzie beschouwen. Door hun uitingen te beschouwen als poëzie, kunnen we onze perceptie veranderen en hen een plek geven in ons culturele landschap. Het Dementees helpt ons om niet alleen de ziekte, maar vooral de mens achter de ziekte te zien. De ziekteverschijnselen verliezen hun grip en de unieke stem van de persoon met dementie komt naar voren.

Verbinding creëren door taal

De uitdaging van de kloof tussen mensen met en zonder dementie kan verkleind worden door de waardevolle en rijke taal van mensen met dementie meer zichtbaar te maken in onze samenleving. Hun expressies vormen een bron van wijsheid en verbinding, wat niet alleen de levens van mensen met dementie verrijkt, maar ook die van ons allen. Door deze taal ruimte te geven, creëren we verbinding tussen de dimensies van leven met en zonder dementie.

Een unieke bundel met betekenis

De bundel "Een beetje boos mag best" is een unieke uitgave die is ontstaan in een verpleeghuis, waar de werelden van dementiezorg en poëzie samenkomen. In deze positieveling creëren we een plek voor de taal van mensen met dementie in ons kleurrijke poëzielandschap. De gedichten van bewoners zijn opgetekend door Paula Irik, een geestelijk verzorger, en voorzien van een nieuwe poëtische laag door Bette Westera, een ervaren dichter. Illustraties van Sylvia Weve completeren de bundel en bieden een visueel verhaal dat het geschreven woord aanvult.

De bundel moedigt ons aan om te genieten van de geestige en ontroerende uitspraken van mensen met dementie en herinnert ons eraan dat deze uitingen waardevol zijn, niet alleen als kunst, maar ook als levensles. Dit geeft mensen met dementie hun stem terug en herstelt hun waardigheid in een wereld waarin zij soms vergeten worden.