Een feest waar hij niet naar toe zal gaan.

Een feest waar hij niet naar toe zal gaan., waar gaat het boek over?Essays over Adorno, Mahler, Schönberg, Stravinsky, Boulez e.a. - Band IHoe luister je naar muziek, en wat brengt dat luisteren teweeg? Op deze twee vragen zoekt dit boek een antwoord. De muziekfilosofie van Adorno vormt de leidraad, maar daarnaast zoeken de teksten hun eigen weg. Ze bespreken Schönberg, Stravinsky en Bartok en van Ravel en Debussy geven ze een schets. Bovenal ontwikkelen ze een dialectische methode, waardoor zelfs Mozart en Messiaen meer van zichzelf laten zien. Het resultaat verschilt: Mahler geeft andere beelden dan Sjostakovitsj en Stockhausen is Boulez niet. De essays voeren ons de diepte in. Uit Lulu en Wozzeck van Alban Berg spreekt drama, maar Anton Webern laat horen hoe ragfijn muziek is. Deel 2 ook lezen? Klik hier. Over de auteur Wim Markus Wim Markus (1945) raakte vroeg geïnteresseerd in muziek. Als jong kind beluisterde hij Mozart en Bach. Op zijn twaalfde brak de liefde voor nieuwe muziek door. Het waren Bartok, Debussy en Schönberg wat de klok sloeg. Markus werd fluitist en musicoloog; geeft concerten; richtte twee Blaaskwintetten op. Daarnaast schrijft hij. Over muziek natuurlijk. Hij houdt van Boulez en doceert op het Amsterdams Conservatorium in Mahler en Adorno. Het boek dat nu af is, verzamelt zijn teksten. Meer informatie ISBN 9789402243741 Editie 1 Hoofdauteur Wim Markus Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 17 augustus 2018 Aantal pagina's 458 Uitgever BoekScout BV NUR 665 - Muziek klassiek Bijgewerkt op 31-03-2026, 02:18:19

Hoe luister je naar muziek, en wat brengt dat luisteren teweeg? Op deze twee vragen zoekt dit boek een antwoord. De muziekfilosofie van Adorno vormt de leidraad, maar daarnaast zoeken de teksten hun eigen weg. Ze bespreken Schönberg, Stravinsky en Bartok en van Ravel en Debussy geven ze een schets. Bovenal ontwikkelen ze een dialectische methode, waardoor zelfs Mozart en Messiaen meer van zichzelf laten zien. Het resultaat verschilt: Mahler geeft andere beelden dan Sjostakovitsj en Stockhausen is Boulez niet. De essays voeren ons de diepte in. Uit Lulu en Wozzeck van Alban Berg spreekt drama, maar Anton Webern laat horen hoe ragfijn muziek is. Deel 2 ook lezen? Klik hier.