een gegijzelde monnik: de vredesstrijd van gevangene jihadisten

In 2015 werd priester Jacques Mourad van de gemeenschap van Deir Mar Moussa in Syrië het slachtoffer van een brutale ontvoering door jihadisten. Samen met 125 van zijn parochianen werd hij vier maanden lang gevangen gehouden, een periode die gekenmerkt werd door gruwel, verlatenheid, honger en folteringen. In zijn aangrijpende getuigenis deelt Abouna Jacques zijn ervaringen van fysiek en psychisch geweld. Hij spreekt eerlijk over zijn angsten en zijn innerlijke leegte, maar ook over de kracht die hij vond in zijn geloof. Het Jezusgebed en de herontdekking van de rozenkrans hielpen hem en zijn medegevangene om samen te bidden, wat hen mentale steun bood in de duisterste tijden.

Het vroegchristelijke klooster van Mar Elian, waarvoor Jacques Mourad verantwoordelijk was, werd tijdens de oorlog zwaar beschadigd. Ondanks de verschrikkingen die hij meemaakte, laat Abouna Jacques zijn parochianen niet in de steek. Hij zet zich in om het klooster te heropbouwen en het leven in Qaryatayn weer mogelijk te maken. Zijn geloof in de toekomst is rotsvast; hij gelooft dat de verrijzenis van Mar Elian en de stad Qaryatayn even diepgaand en krachtig zal zijn als het lijden dat hij en zijn parochianen in de afgelopen jaren hebben doorstaan.

In januari 2023 werd Jacques Mourad aangesteld als de nieuwe aartsbisschop van Homs door de Syrisch-katholieke Kerk. Deze benoeming van een monnik is een teken van hoop en geloof in een gedeelde toekomst voor zowel christenen als moslims in Syrië. Het verhaal van Abouna Jacques is niet alleen een verhaal van lijden, maar ook van vergeving, wederopbouw en de kracht van gemeenschappelijk geloof.

Deze indrukwekkende vertelling biedt niet alleen inzicht in de onmetelijke strijd van de mensen in Syrië, maar ook in de veerkracht van de menselijke geest. Het laat zien hoe geloof en saamhorigheid kunnen helpen om zelfs in de donkerste tijden een sprankje licht te vinden. De boodschap van hoop en de oproep tot samenwerking tussen religieuze gemeenschappen zijn meer dan ooit relevant in onze wereld van vandaag. Abouna Jacques is daarmee een symbool van vastberadenheid en een inspirerende gids voor velen die dagelijks geconfronteerd worden met verdriet en ontberingen.