een handvol licht

In deze nieuwe bundel beschrijft Chris Rockan vier onderwerpen die hij in serie uitwerkt. De Stad vormt een reeks gedichten waarin hij met innerlijke ogen naar het gewoel van mensen in een stad kijkt. De ik-achtige verteller wisselt tussen scherpe waarneming en surrealistische toon, met een nadrukkelijk gedetailleerd observatievermogen. De serie kan worden gezien als een nachtmerrieachtig beeld van het leven dat een stad biedt. Ook in de daaropvolgende series vervreemding, observatie en zee, zand en duinen observeert hij de dingen om zich heen met een veelzijdigheid in uitdrukkingsvermogen, tot in de perfectie gebracht. Het taalgebruik beweegt zich van bijna prozaïsch naar lyrisch en keert daarop terug naar ingetogen, verinnerlijkte poëzie. Zo biedt deze bundel een contemplatieve en poëtische verkenning van stedelijke en natuurlijke scènes.

De Stad wordt gepresenteerd als een intieme blik op stedelijk gewoel, met ogen die scherp waarnemen maar ook abstract kunnen zijn en neigen naar surrealistische beelden. De beschrijvingen zijn gedetailleerd en levendig, waardoor de lezer een sterke herkenning van de stad ervaart. De overige series breiden dit gezichtspunt uit naar vervreemding en observatie, en naar de zee, zand en duinen, waarbij Rockan’s expressieve bereik wordt getrokken tot een neo-realistische vervreemding, afgewisseld met ontroerende, verinnerlijkte poëzie.

Kenmerken

• Vier onderwerpen in opeenvolgende series
• De Stad: innerlijke ogen in een stad
• Vervreemding, observatie en zee, zand en duinen
• Van prozaïsch taalgebruik naar lyriek
• Neo-realistische vervreemding met emotionele poëzie
• Sterk gedetailleerde observatie vermomd als poëzie