Manuel García tekent mannen die in de stilte van alledaagse kamers iets onuitsprekelijks voelen ontwaken. Zijn verhalen ademen nostalgie naar wat niet mag, obsessie die groeit in halfdonker, en de zachte schok van een aanraking die te dichtbij komt. Het titelverhaal raakt het hardst: een jongeman die zijn kamer moet delen met zijn zwager terwijl de regen tegen de ramen klettert. Wat begint als ongemakkelijke nabijheid, wordt een nachtelijke dans van ademhaling, warmte onder de dekens en een verlangen dat hij niet langer kan ontkennen. Hij ligt wakker, luistert naar de storm buiten en naar het regelmatige ademen naast hem. Zijn knie zoekt de warmte van het andere lichaam. Later, wanneer de anderen slapen, glijdt zijn hand onder de stof, proeft hij de geur van huid, en voelt hij hoe de ander - half wakker, half dromend - hem niet wegstoot maar dichterbij trekt. Deze bundel MM-erotiek en passie tussen mannen laat de lezer achter met het gevoel dat sommige verlangens nooit echt verdwijnen, ook niet als de ochtend aanbreekt.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: