Een meedogenloos gehoor

Niets is wat het lijkt in de verhalen van de debuterende Mauk Westerman Holstijn. Juist waar alles gewoon schijnt, is er iets merkwaardigs aan de hand. Met een onderhuidse spanning trekt hij ons in een wereld achter de bekende wereld, de keerzijde van onze realiteit. ‘De verhalen van Mauk Westerman Holstijn hebben me getroffen. Ze zijn, ondanks hun doorgedreven logica en ondanks hun (dikwijls terechte) cynisme, ontregelend. Ze getuigen van een fantasie zoals je die alleen bij koortslijders of lsd-verslaafden kunt aantreffen. Als je er een aantal hebt gelezen, kijk je met andere ogen naar de wereld – die lijkt plotseling uitgestrekter en veelomvattender dan voorheen. En dát, die kanteling van je blik, is precies wat ware kunst beoogt.’ – Daan Remmerts de Vries

Niets is wat het lijkt in de verhalen van de jonge debuterende Mauk Westerman Holstijn. Juist waar alles gewoon schijnt is er iets merkwaardigs aan de hand. Met een onderhuidse spanning trekt hij ons in een wereld achter de bekende wereld, de keerzijde van onze realiteit. Iemand blijkt op een ochtend uit twee identieke personen te bestaan, een ander praat met iemand over zijn gevoeligheid voor geluid, een gesprek dat, zo blijkt later, in gebarentaal werd gevoerd, en wie is er eigenlijk aan het woord in ?Het syndroom van Fields?, waarin een acteur zichzelf verwart met zijn personage?Mauk Westerman Holstijn: ?Ik rek graag wetenschappelijke kennis op tot je bijna tegen sciencefiction aan zit. Hoe ver kun je gaan voor het ongeloofwaardig wordt??