Een onverschrokken leven

Fernanda Willekes MacDonald, geboren in 1893, leek voorbestemd voor een traditioneel godvrezend leven als echtgenote en moeder. Als tiener kreeg zij opstandige trekjes en werd zij door haar streng protestantse moeder naar een Duitse kostschool gestuurd, waar zij werd voorbereid op een huisvrouwleven. Ze trouwde met een orthodoxe dominee en maakte van de pastorie in Brabant een verzamelpunt van pacifistische christensocialisten. Het huwelijk werd ongelukkig en beklemmend, en Fernanda besloot uiteindelijk haar echtgenoot te verlaten ten gunste van een relatie met Tjeng Hiang Thung, een begaafde student van Chinese afkomst uit Nederlands-Indië. Hiang en Fernanda werden al snel onmisbaar voor elkaar, maar Fernanda werd als overspelige moeder door het slijk gehaald en werd gedwongen haar kinderen af te staan aan hun vader. In 1929 vertrok ze samen met haar nieuwe echtgenoot en de twee kinderen die ze inmiddels had naar Nederlands-Indië, waar zij het sociale onrecht van nabij zag en actief bestreed, tot voorbij de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog. Daarna werkte zij onvermoeibaar aan het herstel van de band met de kinderen uit haar eerste huwelijk en werd een rolmodel voor een ander, vrijer vrouwenleven. Alleen met haar moeder kwam het nooit meer goed.

Levensloop

Fernanda Willekes MacDonald, geboren in 1893, leek voorbestemd voor een traditioneel leven als godvrezende echtgenote en moeder. Toen ze als tiener opstandige trekjes kreeg, stuurde haar streng protestantse moeder haar naar een Duitse kostschool, waar ze grondig werd voorbereid op het huisvrouwschap. Fernanda trouwde met een orthodoxe dominee, kreeg kinderen en maakte van een pastorie in Brabant een verzamelpunt van pacifistische christensocialisten. Toen Fernanda haar echtgenoot verliet voor een Chinees-Indische student, werd ze als overspelige moeder door het slijk gehaald en gedwongen haar kinderen af te staan aan hun vader. Daarop vertrok ze in 1929 samen met haar nieuwe echtgenoot en de twee kinderen die zij inmiddels hadden naar Nederlands-Indië, waar ze het sociale onrecht van nabij zag en actief bestreed, tot voorbij de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog. Even onvermoeibaar werkte zij aan het herstel van de band met de twee kinderen uit haar eerste huwelijk. Ze werd een rolmodel voor een ander, vrijer vrouwenleven. Alleen met haar moeder kwam het nooit meer goed.