Een tevreden lach

Een autobiografische roman van Andreas Burnier, Een tevreden lach, wordt beschreven als een voorloper in gender- en feministische literatuur. Het werk wordt gekenmerkt door een volstrekt eigenzinnige toon en een frisse speelsheid, waardoor het nog altijd springlevend en relevant wordt genoemd. Het is een schelmenroman die op een feministisch schotschrift neerkomt, waarin Burnier’s zoektocht naar identiteit en zelfbeschikking centraal staat. De roman wordt gepositioneerd als een drama en satire tegelijk, met een duidelijke onafhankelijke stem die maatschappelijke normen ter discussie stelt. Het boek debuteerde in 1965 en werd direct bij verschijnen als een sensatie ervaren, wat vervolgens werd bekroond met een belangrijke prijs. De kracht van het werk wordt nog altijd geroemd, en het blijft een belangrijke referentie binnen queer- en feministische literatuur. De roman telt 128 pagina’s en verschijnt in editie 13 als paperback.

Het boek blijft relevant door zijn scherpe inspectie van identiteit en maatschappelijke verwachtingen, zonder af te doen aan de literaire kracht en de satirische toon die Burnier kenmerkt.

Kenmerken

• Autobiografisch verslag van Burnier's leven en identiteit
• Transgender avant la lettre in een schelmenroman
• feministisch schotschrift met scherpe maatschappelijke kritiek
• Debuteerde in 1965 en werd als sensatie ervaren
• Bekroond met de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs
• 128 pagina's, Editie 13, paperback