Eene zoete ontroering van medelyden

Hendrik Conscience (1812-1883) wordt gezien als het schoolvoorbeeld van een auteur die velen kennen, maar die nauwelijks gelezen wordt. Deze eerste uitgebreide studie naar Consciences vertelstrategieën zoekt het opvallende pathos historisch te plaatsen door zijn romans te lezen in relatie tot de literaire normen en conventies van het sentimentalisme, een stroming die tot ver in de negentiende eeuw de Europese literatuur heeft beïnvloed. Sentimentalistische literatuur draait om het oproepen van empathie bij het publiek, vanuit de gedachte dat empathie ervaring en ethisch handelen kan sturen. Consciences vele meelijwekkende taferelen en gevoelige harten worden zo gezien als een bewuste strategie om invloed uit te oefenen op het ethisch gedrag van lezers. De studie analyseert zedenromans uit verschillende periodes binnen zijn oeuvre en combineert dit met receptieonderzoek om aan te tonen hoe het sentimentele karakter van zijn romans in de negentiende eeuw een breed publiek bereikte, ook buiten België. Het boek telt 367 pagina’s en verschijnt in de eerste editie als paperback bij Maklu, de uitgever.

Naast de methodische aanpak biedt de studie concrete inzichten in hoe emoties worden ingezet als literaire techniek en welke rol de doelgroep speelde bij de ontvangst van Conscience’s werk. De auteurs benadrukken het belang van historisch contextueel lezen om te begrijpen waarom deze romans zo’n grote invloed hadden op Europese lezers in de negentiende eeuw en hoe sentimentalisme werd ingezet om maatschappelijke normen en ethisch handelen vorm te geven.

Kenmerken

• Studie historiseert Consciences vertelstrategieën
• Leest romans in relatie tot sentimentalisme
• Empathie oproepen centraal in zedenromans
• Pathos als strategie om ethisch handelen te beïnvloeden
• Analyses bestrijken zedenromans en periodes
• Bereikte een groot Europees publiek in de negentiende eeuw