Het album 'The Doomsday Machine' van Electric Moon is een uitgebreide uitgave op twee LP’s met zware, psychedelische spacerock, doordrenkt van hypnotiserende herhalingen en met fuzz doordrenkte improvisaties. Het album, uitgebracht in 2011, toont de band op het hoogtepunt van hun rauwe, experimentele fase, met lange jamsessies waarin sfeer belangrijker is dan structuur en stemming belangrijker dan melodie. Het geluid is dik en verzadigd, gedreven door wervelende gitaren, pulserende bas en vrij stromende drums die zich in golven opbouwen en weer oplossen, waardoor een gevoel ontstaat van kosmische drijf en een dreigende uitbarsting. Over de lange speltijden heen balanceert het album een ruwe, bijna live-achtige energie met een diep meeslepende, trance-achtige kwaliteit. Riffs komen langzaam uit de nevel tevoorschijn, vinden hun groove en vallen vervolgens uiteen in feedback en echo, waardoor de indruk ontstaat van een ononderbroken, voortdurend muterend sonisch ritueel. The Doomsday Machine leunt sterk op de donkerdere, meer monolithische kant van de psychedelische rock, maar behoudt toch een losse, improviserende geest die de luisteraar uitnodigt om weg te zakken in de dichte texturen en mee te gaan op de dynamische golven, van een rustig kosmisch gezoem tot brullende, versterkers smeltende climaxen.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: