Elektrodepozycja Nanostruktur: O SYNTEZIE I W¿A¿CIWO¿CIACH CIENKICH WARSTW TLENKÓW CU¿O-P

Synteza nanosystemów stanowi kluczowe wyzwanie w przemy¿le, gdzie trwa zaciek¿a rywalizacja o miniaturyzacj¿ systemów. Naszym wyborem pad¿ tlenek miedzi (Cu¿O), który jest obiecuj¿cym materiäem w dziedzinie fotowoltaiki, charakteryzuj¿cym si¿ bardzo interesuj¿cymi w¿äciwo¿ciami fizykochemicznymi. G¿ównym celem niniejszej pracy jest wytworzenie warstw Cu¿O typu p poprzez dostosowanie parametrów elektroosadzania oraz okre¿lenie optymalnych parametrów przygotowania do produkcji ogniwa s¿onecznego na bazie Cu¿O. Zbadali¿my wp¿yw rozpuszczalnika i przy¿o¿onego potencjäu na w¿äciwo¿ci nanostruktur Cu osadzonych galwanicznie na pod¿o¿ach z ITO, OR i W. W pierwszej kolejno¿ci zbadali¿my mechanizmy elektroosadzania przy u¿yciu technik woltamperometrii cyklicznej i chronoamperometrii, a nast¿pnie przeanalizowali¿my je za pomoc¿ ró¿nych technik charakteryzacji strukturalnej, morfologicznej i optycznej.