Emmanuelle Parrenin Maison Rose (CD)

Emmanuelle Parrenins album Maison Rose, uitgebracht in 1977, geldt als een uniek hoogtepunt binnen de Franse folkwereld. Het vloeit voort uit een harmonieuze samenwerking tussen Parrenin en geluidstechnicus/arrangeur Bruno Menny, die samen een geluidswereld creëren waarin traditionele en experimentele elementen elkaar voortdurend opzoeken. Parrenins vocale stijl is ingetogen en ontroerend eenvoudig, haar teksten en melodieën zijn vaak ontleend aan volksliedjes uit het Franse platteland, vergelijkbaar met het werk van Alan Lomax en Shirley Collins. Hierdoor ademt het album een sfeer van tijdloosheid en mysterie, alsof het een schatkist van vergeten vertelsels openbaart. De instrumenten zijn eveneens karakteristiek: naast Parrenins eigen stem en percussie hoor je hurdy-gurdy, dulcimer, gitaar en hier en daar rustig spelende fluit of spinet. De arrangementen zijn sober, maar zo krachtig uitgevoerd dat ieder element tot zijn recht komt. Op sommige momenten — met name in het ritme- en drumsgebruik — wordt het experiment aangewakkerd, wat een bijzonder spanningsveld creëert met de zachte, folkloristische sfeer. Toch blijft het album vooral een pleidooi voor verstilling, zoetheid en bezinning. Het genre van Maison Rose is moeilijk in een hokje te duwen: het combineert Britse folk, Bretonse traditionals en een vleugje psychedelische experimenteerlust tot een soort dromerige soundcollage. De luisteraar wordt meegenomen naar een plek tussen nostalgie en toekomstmuziek, met een spiritualiteit die het album een unieke positie geeft in het genre.