Entrenched in Hell
Uitgelicht
|
17,63 |
Naar shop
|
|
17,63 |
Naar shop
|
|
22,68 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Entrenched In Hell van Deadform is een rauw en compromisloos album dat perfect de samensmelting van sludge metal en crust punk vertegenwoordigt. Dit CD-debuut van het trio uit Oakland, Californië, brengt de ervaring van zijn leden uit Dystopia, Stormcrow en Laudanum samen tot een geluid dat zwaar, korrelig en op alle fronten grensverleggend is. Het album verscheen in 2024 en weet in een compacte speelduur een indringende atmosfeer neer te zetten, waarin thema’s als oorlog, apocalypse, hongersnood en sterfelijkheid centraal staan. De zes nummers op Entrenched In Hell halen hun inspiratie uit persoonlijke en maatschappelijke rampen, en weten een diepe band te smeden tussen de muzikale intensiteit en de thematische zwaarte. Wat meteen opvalt, is de kwaliteit van de productie: alles klinkt ongepolijst, alsof je een live-optreden in een undergroundclub bijwoont, met bulderende drums, dreunende bassen en bijzonder smerige gitaarpartijen. Deadform vermijdt slick studio-effecten; de muziek voelt direct, authentiek en allesbehalve gelikt. Er zijn invloeden van noise en industriële elementen te bespeuren, waardoor het geheel een duistere Killing Joke-achtige ondertoon krijgt. Het album opent sterk met het nummer Of Plagues, waarbij de gierende riffs en brute zang een unheimische sfeer neerzetten die de rest van het album draagt. As Above So Below bouwt voort op deze sfeer, met chaotische feedback, zware distortion en een langzaam, slepend tempo dat overgaat in een merkbaar melancholische grind. The Exit kenmerkt zich door een nog zwaardere, donkere opbouw en vocaal komt de existentiële somberheid duidelijk tot uiting; het nummer draagt een drukkende zwaarte die haast verlammend blijft hangen. Andere tracks, zoals Misery en Peacekeeper, voegen een extra lading aan het totaal toe, waarbij de punk-elementen soms de boventoon voeren in de refreinen en de baslijnen het geheel verder de diepte in trekken. De muzikale identiteit van Deadform is moeilijk in een enkel genre te vatten; het is een organische mengeling van sludge, crust, punk en metal. Toch is het album vooral een aanrader voor liefhebbers van het zwaardere, meer experimentele undergroundgeluid, waarbij de minimalistische productie en de thematische diepgang elkaar versterken. Entrenched In Hell is een krachtig statement van drie veteranen die zich niet laten beperken door stijlcodes; een album dat evenveel nostalgie oproept als vernieuwing biedt binnen het spectrum van zware muziek.
Entrenched In Hell van Deadform is een rauw en compromisloos album dat perfect de samensmelting van sludge metal en crust punk vertegenwoordigt. Dit CD-debuut van het trio uit Oakland, Californië, brengt de ervaring van zijn leden uit Dystopia, Stormcrow en Laudanum samen tot een geluid dat zwaar, korrelig en op alle fronten grensverleggend is. Het album verscheen in 2024 en weet in een compacte speelduur een indringende atmosfeer neer te zetten, waarin thema’s als oorlog, apocalypse, hongersnood en sterfelijkheid centraal staan. De zes nummers op Entrenched In Hell halen hun inspiratie uit persoonlijke en maatschappelijke rampen, en weten een diepe band te smeden tussen de muzikale intensiteit en de thematische zwaarte. Wat meteen opvalt, is de kwaliteit van de productie: alles klinkt ongepolijst, alsof je een live-optreden in een undergroundclub bijwoont, met bulderende drums, dreunende bassen en bijzonder smerige gitaarpartijen. Deadform vermijdt slick studio-effecten; de muziek voelt direct, authentiek en allesbehalve gelikt. Er zijn invloeden van noise en industriële elementen te bespeuren, waardoor het geheel een duistere Killing Joke-achtige ondertoon krijgt. Het album opent sterk met het nummer Of Plagues, waarbij de gierende riffs en brute zang een unheimische sfeer neerzetten die de rest van het album draagt. As Above So Below bouwt voort op deze sfeer, met chaotische feedback, zware distortion en een langzaam, slepend tempo dat overgaat in een merkbaar melancholische grind. The Exit kenmerkt zich door een nog zwaardere, donkere opbouw en vocaal komt de existentiële somberheid duidelijk tot uiting; het nummer draagt een drukkende zwaarte die haast verlammend blijft hangen. Andere tracks, zoals Misery en Peacekeeper, voegen een extra lading aan het totaal toe, waarbij de punk-elementen soms de boventoon voeren in de refreinen en de baslijnen het geheel verder de diepte in trekken. De muzikale identiteit van Deadform is moeilijk in een enkel genre te vatten; het is een organische mengeling van sludge, crust, punk en metal. Toch is het album vooral een aanrader voor liefhebbers van het zwaardere, meer experimentele undergroundgeluid, waarbij de minimalistische productie en de thematische diepgang elkaar versterken. Entrenched In Hell is een krachtig statement van drie veteranen die zich niet laten beperken door stijlcodes; een album dat evenveel nostalgie oproept als vernieuwing biedt binnen het spectrum van zware muziek.