Epistemologiczna krytyka spontanicznej mediacji algorytmicznej: Demistyfikacja sztucznej inteligencji

Wyniki badä, zawarte w trzech rozdziäach sk¿adaj¿cych si¿ na rozpraw¿, wykraczaj¿ poza zwyk¿y opis wykorzystania technicznych systemów przetwarzania statystyczno-symbolicznego bez podmiotu poznawczego (definiowanego jako sztuczna inteligencja przez hegemoniczne centra mi¿dzynarodowego kapitäu) w praktyce rezerw kadrowych w organizacjach politycznych i masowych, aby stä si¿ epistemologiczn¿ krytyk¿ poznawczej destrukturyzacji ¿wiadomego kierunku, który takie u¿ycie wywo¿uje. W przedstawionych wynikach, praktyki udokumentowane w rezerwach kadr, zarejestrowane w eksperymentalnym badaniu analizy porównawczej, s¿ przejawem pragmatycznego dryfu, który poprzez eksternalizacj¿ funkcji poznawczych w algorytmicznych mediacjach, podwäa polityczn¿ jako¿¿ sprawowania w¿adzy ludowej i utrudnia tendencyjn¿ produkcj¿ hegemonii.