Epistemologie krytyczne, praktyka transdyscyplinarna, dialog wiedzy

Niniejsza ksi¿¿ka podejmuje prób¿ refleksji nad krytyczn¿ epistemologi¿, transdyscyplinarn¿ praktyk¿ oraz mi¿dzykulturowym i mi¿dzynaukowym dialogiem wiedzy i do¿wiadczenia jako centralnymi i niezb¿dnymi procesami w budowaniu sprawiedliwo¿ci poznawczej i sprawiedliwo¿ci zdrowotnej w spo¿eczno¿ciach terytorialnych. Sprawiedliwo¿¿ poznawcza odnosi si¿ do sytuacji nierówno¿ci, dyskryminacji lub epistemicznego i spo¿ecznego wykluczenia spowodowanego globalnym hegemonicznym modelem poznawczym, który ogranicza, czyni niewidocznym i pozbawia ró¿ne formy wiedzy uznania i wäno¿ci, podczas gdy sprawiedliwo¿¿ zdrowotna odnosi si¿ do sytuacji, w których obywatele, poprzez zbiorowe dziäania i mobilizacj¿, d¿¿¿ do uznania ich niezbywalnych praw do zdrowia i publicznych odpowiedzi na te ¿¿dania.Z perspektywy akademickiej oznacza to zrozumienie, dzielenie si¿ i poszanowanie koncepcji, logiki, wizji, percepcji i warto¿ci, w których rozwijana jest praktyka spo¿eczna, w celu promowania strategii i wspólnych dziää, które pozwalaj¿ na generowanie nowej wiedzy, uczu¿ i do¿wiadcze¿ z zakresu zdrowia zbiorowego.