Ernesto Molinari, Thomas Demenga, Marino Formenti ...Mais Les Images Restent... (CD)

Michael Jarrell claimt voor zichzelf de status van een vakman. Hij is zich er terdege van bewust dat het meesterschap over zijn kunst op lange termijn wordt verworven en hij heeft vaak de behoefte gevoeld terug te keren naar hetzelfde object, vanuit een andere invalshoek bekeken, wanneer hij oordeelde dat hij nu over efficiënter gereedschap beschikte en zijn muzikale ideeën met grotere precisie kon uitdrukken. Hoewel hij zegt gefascineerd te zijn door kunstenaars die voortdurend aan hetzelfde idee werken, zoekt hij voor zichzelf niet naar een dergelijke reductie, maar beweegt hij zich veeleer van het ene werk naar het andere door middel van een proces van reacties. Die houding wordt geïllustreerd door dit nieuwe album waarin werken en uitvoerders elkaar kruisen; en de kunstenaars hier zijn de trouwste aanhangers van de componist.De arborescences en rupturen, de diepgang van de meervoudige interpretatieniveaus die we kunnen waarnemen in de stukken op het programma van deze schijf, maken ons bewust van de veelheid van betekenisniveaus die in zijn muziek aanwezig zijn. Michael Jarrell's opleiding als beeldend kunstenaar heeft zijn gevoeligheid voor vormen waarschijnlijk nog verder aangescherpt. De invloed op hem van Paul Klee's ideeën, met name over de relatie tussen vormen en bewegingen, is ongetwijfeld niet vreemd aan de manier waarop hij de materialen waarmee hij componeert bezielt.