Evans the Death Vanilla (LP)
Uitgelicht
|
26,01 |
Naar shop
|
|
26,01 |
Naar shop
|
|
29,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album Vanilla van Evans the Death is een alternatieve indierockplaat die in 2016 werd uitgebracht en een belangrijke afwijking vormt van het eerdere werk van de band. Het vijftal uit Londen creëerde hun meest ambitieuze en experimentele project tot nu toe, waarbij ze afstapten van de traditionele popstructuren en hooks die kenmerkend waren voor hun eerste twee albums uit 2012 en 2015. Vanilla, geproduceerd door Rory Attwell bij Lightship95 in Londen, toont de bereidheid van de band om grenzen te verleggen en de verwachtingen van de luisteraar uit te dagen door middel van een zorgvuldig geplande opnamestrategie die het album beperkte tot acht nummers en minimale overdubs. Het album wordt gekenmerkt door een extreme stilistische verscheidenheid, waarbij postpunkgrooves, disco-elementen, funk, no-wave-invloeden en soul worden gecombineerd met de kenmerkende indiepopgevoeligheid van de band. Vanilla klinkt niet retro, maar presenteert een fris en urgent geluidslandschap vol chaos, instabiliteit en rauwe energie dat zich niet gemakkelijk laat categoriseren. De productie behoudt een opzettelijk benauwd, intiem gevoel dat de aandacht van de luisteraar vraagt, terwijl Katherine Whitakers aangepaste zangstem krachtiger en rijker wordt om het uitgebreide muzikale palet te ondersteunen. Gedurende het hele album toont de band een meesterlijke beheersing van hun diverse impulsen en creëert ze complexe nummers met wisselende stemmingen en maatsoorten die ondanks hun experimentele karakter toch samenhangend blijven. Dit opzettelijke eclecticisme creëert een broos, briljant nieuw hoofdstuk in de artistieke reis van Evans the Death, waardoor Vanilla hun meest complexe en indrukwekkende werk wordt, terwijl de grondige DIY-gevoeligheid en aandacht voor tekstuele details die hun eerdere releases kenmerkten, behouden blijven.
Het album Vanilla van Evans the Death is een alternatieve indierockplaat die in 2016 werd uitgebracht en een belangrijke afwijking vormt van het eerdere werk van de band. Het vijftal uit Londen creëerde hun meest ambitieuze en experimentele project tot nu toe, waarbij ze afstapten van de traditionele popstructuren en hooks die kenmerkend waren voor hun eerste twee albums uit 2012 en 2015. Vanilla, geproduceerd door Rory Attwell bij Lightship95 in Londen, toont de bereidheid van de band om grenzen te verleggen en de verwachtingen van de luisteraar uit te dagen door middel van een zorgvuldig geplande opnamestrategie die het album beperkte tot acht nummers en minimale overdubs. Het album wordt gekenmerkt door een extreme stilistische verscheidenheid, waarbij postpunkgrooves, disco-elementen, funk, no-wave-invloeden en soul worden gecombineerd met de kenmerkende indiepopgevoeligheid van de band. Vanilla klinkt niet retro, maar presenteert een fris en urgent geluidslandschap vol chaos, instabiliteit en rauwe energie dat zich niet gemakkelijk laat categoriseren. De productie behoudt een opzettelijk benauwd, intiem gevoel dat de aandacht van de luisteraar vraagt, terwijl Katherine Whitakers aangepaste zangstem krachtiger en rijker wordt om het uitgebreide muzikale palet te ondersteunen. Gedurende het hele album toont de band een meesterlijke beheersing van hun diverse impulsen en creëert ze complexe nummers met wisselende stemmingen en maatsoorten die ondanks hun experimentele karakter toch samenhangend blijven. Dit opzettelijke eclecticisme creëert een broos, briljant nieuw hoofdstuk in de artistieke reis van Evans the Death, waardoor Vanilla hun meest complexe en indrukwekkende werk wordt, terwijl de grondige DIY-gevoeligheid en aandacht voor tekstuele details die hun eerdere releases kenmerkten, behouden blijven.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: