Face The Madness
Uitgelicht
|
19,03 |
Naar shop
|
|
19,03 |
Naar shop
|
|
19,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Killing uit het Deense Rimsø brengt met Face the Madness hun debuutalbum vol ouderwets thrash metalgeweld. Het album kwam uit in 2021 via Mighty Music en laat horen hoe de band zich vanaf zijn oprichting in 2013 heeft gestort op het schrijven van rauwe, onvervalste thrash. Ze putten duidelijk inspiratie uit de klassieke bands als Slayer, Kreator en Metallica, maar weten toch een eigen geluid neer te zetten dat zowel pittig als toegankelijk blijft. De productie is modern en klankrijk, waardoor alle elementen duidelijk hun plek hebben, maar de ruige, snijdende gitaren en energieke drums brengen een rauw randje terug dat echte thrashers zeker kunnen waarderen. De zang op Face the Madness valt op door een hoge, raspende schreeuw die herinnert aan het vroege werk van Slayer en Midnight. Deze over-the-top benadering sluit naadloos aan bij de soms ietwat humoristische horror-esthetiek van de teksten. De songs zijn direct, ritmisch scherp en zitten vol pakkende riffs zonder de excessen van onnodige vulling of verlengingen. Ook in de langzamere, melodischere passages blijft het boeiend, mede dankzij het strakke samenspel tussen drums, bas en gitaar. Kortom, Face the Madness is een thrashmetalplaat die de klassieke vibe van het genre vol overtuiging weet te vangen, maar tegelijkertijd een eigen draai geeft door een bewuste mix van Amerikaanse en Europese invloeden. De band laat zien dat ze de formule van de jaren tachtig perfect beheersen, maar laat tegelijk ruimte om zich in de toekomst nog verder te ontwikkelen.
Killing uit het Deense Rimsø brengt met Face the Madness hun debuutalbum vol ouderwets thrash metalgeweld. Het album kwam uit in 2021 via Mighty Music en laat horen hoe de band zich vanaf zijn oprichting in 2013 heeft gestort op het schrijven van rauwe, onvervalste thrash. Ze putten duidelijk inspiratie uit de klassieke bands als Slayer, Kreator en Metallica, maar weten toch een eigen geluid neer te zetten dat zowel pittig als toegankelijk blijft. De productie is modern en klankrijk, waardoor alle elementen duidelijk hun plek hebben, maar de ruige, snijdende gitaren en energieke drums brengen een rauw randje terug dat echte thrashers zeker kunnen waarderen. De zang op Face the Madness valt op door een hoge, raspende schreeuw die herinnert aan het vroege werk van Slayer en Midnight. Deze over-the-top benadering sluit naadloos aan bij de soms ietwat humoristische horror-esthetiek van de teksten. De songs zijn direct, ritmisch scherp en zitten vol pakkende riffs zonder de excessen van onnodige vulling of verlengingen. Ook in de langzamere, melodischere passages blijft het boeiend, mede dankzij het strakke samenspel tussen drums, bas en gitaar. Kortom, Face the Madness is een thrashmetalplaat die de klassieke vibe van het genre vol overtuiging weet te vangen, maar tegelijkertijd een eigen draai geeft door een bewuste mix van Amerikaanse en Europese invloeden. De band laat zien dat ze de formule van de jaren tachtig perfect beheersen, maar laat tegelijk ruimte om zich in de toekomst nog verder te ontwikkelen.