Facing Goya
Uitgelicht
|
23,68 |
Naar shop
|
|
23,68 |
Naar shop
|
|
25,79 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Facing Goya: An Opera In Four Acts is een album uit 2002, gecomponeerd door Michael Nyman, uitgevoerd door The Michael Nyman Band en solisten waaronder Hilary Summers, Winnie Böwe, Marie Angel, Harry Niccoll en Omar Ebrahim. Het werk verscheen als cd via Warner Classics onder het label Coast to Coast en onderscheidt zich door zijn rijke, minimalistische muziekstijl. De opera behoort tot de stroming van het minimalisme, gekenmerkt door repetitieve patronen, een duidelijke en pulserende ritmiek, diatonische harmonie, en het vermijden van de traditionele emotionele directheid tussen muziek en libretto die typerend is voor eerdere klassieke operavormen. De opera combineert muzikaal, beeldend en dramaturgisch experimenteel werk met thema’s als wetenschap, genetica, DNA en menselijke verlangens, waarbij de handeling de luisteraar moeiteloos door uiteenlopende tijden en locaties meevoert. Personages fungeren vooral als dragers van ideeën en informatie, niet als klassieke individuen die het verhaal voortstuwen. Hierdoor ontstaat een mozaïekachtige structuur waarbij losse muzikale bouwstenen thematisch en episodisch worden verweven, met de muziek als bindende kracht. De ouverture, de afwezigheid van conventionele leidmotieven en de focus op klankkleur en atmosfeer zorgen voor een frisse, open en toegankelijke luisterervaring binnen de hedendaagse klassieke muziek.
Facing Goya: An Opera In Four Acts is een album uit 2002, gecomponeerd door Michael Nyman, uitgevoerd door The Michael Nyman Band en solisten waaronder Hilary Summers, Winnie Böwe, Marie Angel, Harry Niccoll en Omar Ebrahim. Het werk verscheen als cd via Warner Classics onder het label Coast to Coast en onderscheidt zich door zijn rijke, minimalistische muziekstijl. De opera behoort tot de stroming van het minimalisme, gekenmerkt door repetitieve patronen, een duidelijke en pulserende ritmiek, diatonische harmonie, en het vermijden van de traditionele emotionele directheid tussen muziek en libretto die typerend is voor eerdere klassieke operavormen. De opera combineert muzikaal, beeldend en dramaturgisch experimenteel werk met thema’s als wetenschap, genetica, DNA en menselijke verlangens, waarbij de handeling de luisteraar moeiteloos door uiteenlopende tijden en locaties meevoert. Personages fungeren vooral als dragers van ideeën en informatie, niet als klassieke individuen die het verhaal voortstuwen. Hierdoor ontstaat een mozaïekachtige structuur waarbij losse muzikale bouwstenen thematisch en episodisch worden verweven, met de muziek als bindende kracht. De ouverture, de afwezigheid van conventionele leidmotieven en de focus op klankkleur en atmosfeer zorgen voor een frisse, open en toegankelijke luisterervaring binnen de hedendaagse klassieke muziek.