Felt Train Above..
Uitgelicht
|
32,40 |
Naar shop
|
|
32,40 |
Naar shop
|
|
38,97 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Train Above the City is het negende album van de Engelse alternatieve rockband Felt, uitgebracht in 1988. Het album presenteert zich als een opvallende uitzondering binnen het oeuvre van de groep: het betreft een volledig instrumentale plaat, geschreven en uitgevoerd door toetsenist Martin Duffy en drummer Gary Ainge, zonder enige bijdrage van zanger Lawrence als muzikant. Duffy neemt het voortouw met een mix van piano en heldere, virtuoze vibrafoon, terwijl Ainge het ritmisch fundament verzorgt. Het ontbreken van gitaar en Lawrence’s kenmerkende stem zorgde destijds voor verwarring onder fans, want het album vertoont weinig gelijkenis met het eerdere melancholieke, popgeoriënteerde werk van Felt. Het genre van Train Above the City is het best te omschrijven als jazz geïnspireerd door zowel Easy Listening als eigentijdse Amerikaanse loungemuziek. De sfeer slingert tussen lichtvoetige dansabiliteit en dromerig-romantische ballades, met een nadruk op subtiele klanktexturen en melodieuze verfijning. Lawrence was weliswaar afwezig als uitvoerend muzikant, maar beïnvloedde het album achter de schermen als regisseur, conceptbedenker en artworkmaker. In de loop der jaren verscheen het album in meerdere edities, waaronder een LP, Deluxe Edition, Limited Edition en een Remastered versie, waarbij de klank en de visuele presentatie zorgvuldig werden herzien. Dit maakt Train Above the City zowel een merkwaardig experiment binnen het Felt-discografielandschap als een intrigerende, tijdloze jazzplaten met een uniek bruggetje naar de late jaren tachtig.
Train Above the City is het negende album van de Engelse alternatieve rockband Felt, uitgebracht in 1988. Het album presenteert zich als een opvallende uitzondering binnen het oeuvre van de groep: het betreft een volledig instrumentale plaat, geschreven en uitgevoerd door toetsenist Martin Duffy en drummer Gary Ainge, zonder enige bijdrage van zanger Lawrence als muzikant. Duffy neemt het voortouw met een mix van piano en heldere, virtuoze vibrafoon, terwijl Ainge het ritmisch fundament verzorgt. Het ontbreken van gitaar en Lawrence’s kenmerkende stem zorgde destijds voor verwarring onder fans, want het album vertoont weinig gelijkenis met het eerdere melancholieke, popgeoriënteerde werk van Felt. Het genre van Train Above the City is het best te omschrijven als jazz geïnspireerd door zowel Easy Listening als eigentijdse Amerikaanse loungemuziek. De sfeer slingert tussen lichtvoetige dansabiliteit en dromerig-romantische ballades, met een nadruk op subtiele klanktexturen en melodieuze verfijning. Lawrence was weliswaar afwezig als uitvoerend muzikant, maar beïnvloedde het album achter de schermen als regisseur, conceptbedenker en artworkmaker. In de loop der jaren verscheen het album in meerdere edities, waaronder een LP, Deluxe Edition, Limited Edition en een Remastered versie, waarbij de klank en de visuele presentatie zorgvuldig werden herzien. Dit maakt Train Above the City zowel een merkwaardig experiment binnen het Felt-discografielandschap als een intrigerende, tijdloze jazzplaten met een uniek bruggetje naar de late jaren tachtig.