Finnigan & Wood Crazed Hipster (CD)
Uitgelicht
|
31,86
31,29 |
Naar shop
|
|
33,96 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Finnigan & Wood – Crazed Hipsters verscheen in 1972 op het label Blue Thumb Records. Het album is het enige gezamenlijke project van Mike Finnigan, de toetsenist, en Jerry Wood, gitarist en zanger. De plaat combineert rock met blues en psychedelische invloeden, waarbij het niet uitkijkt voor experimentele en soms onconventionele muzikale uitstapjes. De productie werd gedaan door Roger "Jellyroll" Troy, die de songs volgens sommige bronnen nog net wat extra diepte en kleur gaf. De sfeer op Crazed Hipsters is rauw en organisch, met nadruk op live geluid en improvisatie. Finnigan’s Hammond orgel en piano spelen een hoofdrol en gaan opvallend goed samen met Wood’s energieke gitaar en uitgesproken stem. Zowel de muzikale variatie als de chemie tussen de twee artiesten vallen op. De teksten en arrangements zijn direct, zonder omhaal. Ze worden vaak gedreven door een combinatie van humor en maatschappijkritiek, kenmerkend voor een generatie die zich afzette tegen de gevestigde orde. Ondanks het feit dat het duo in deze samenstelling eenmalig een album opnam, klinkt de muziek levendig en overtuigend. Het geluid voelt nog altijd vers en authentiek, en klinkt als een eerlijk vervolg op de hippiebeweging en de vroege jaren zeventig underground-scene. Het album is een interessant tijdsdocument voor liefhebbers van roots- en alternatieve bluesrock.
Finnigan & Wood – Crazed Hipsters verscheen in 1972 op het label Blue Thumb Records. Het album is het enige gezamenlijke project van Mike Finnigan, de toetsenist, en Jerry Wood, gitarist en zanger. De plaat combineert rock met blues en psychedelische invloeden, waarbij het niet uitkijkt voor experimentele en soms onconventionele muzikale uitstapjes. De productie werd gedaan door Roger "Jellyroll" Troy, die de songs volgens sommige bronnen nog net wat extra diepte en kleur gaf. De sfeer op Crazed Hipsters is rauw en organisch, met nadruk op live geluid en improvisatie. Finnigan’s Hammond orgel en piano spelen een hoofdrol en gaan opvallend goed samen met Wood’s energieke gitaar en uitgesproken stem. Zowel de muzikale variatie als de chemie tussen de twee artiesten vallen op. De teksten en arrangements zijn direct, zonder omhaal. Ze worden vaak gedreven door een combinatie van humor en maatschappijkritiek, kenmerkend voor een generatie die zich afzette tegen de gevestigde orde. Ondanks het feit dat het duo in deze samenstelling eenmalig een album opnam, klinkt de muziek levendig en overtuigend. Het geluid voelt nog altijd vers en authentiek, en klinkt als een eerlijk vervolg op de hippiebeweging en de vroege jaren zeventig underground-scene. Het album is een interessant tijdsdocument voor liefhebbers van roots- en alternatieve bluesrock.