Frankijscy rycerze, arabskie modele?

Niniejsze studium porównuje islamsk¿ Furusiyya, sztuk¿ rycersk¿ skodyfikowan¿ ju¿ w IX wieku, z rodz¿cym si¿ rycerstwem frankijskim z XI wieku. Wykazuje ono uprzednio¿¿ Furusiyya i analizuje jej "decyduj¿cy wp¿yw" na budow¿ europejskiego rycerstwa. Al-Andalus, wspaniäa cywilizacja i ¿ródziemnomorskie skrzy¿owanie dróg, odegräa kluczow¿ rol¿ poprzez z¿o¿one interakcje wojskowe, gospodarcze i kulturowe. Badane s¿ dowody wp¿ywu: techniczne zapo¿yczenia j¿zykowe (alférez, adarga), funkcjonalne podobie¿stwa mi¿dzy majdanami i turniejami, a przede wszystkim wysoce prawdopodobna inspiracja ideäem dworskiej mi¿o¿ci i poezji trubadurów hiszpäsko-arabskimi wzorcami literackimi. Analiza podkre¿la równie¿ podstawowe ró¿nice (religia chrze¿cijäska vs. islam, spo¿ecze¿stwo feudalne/dziedziczne vs. cz¿¿ciowa merytokracja, odr¿bne rytuäy), pokazuj¿c, w jaki sposób wp¿ywy zostäy zaadaptowane i zintegrowane z oryginaln¿ europejsk¿ syntez¿. Ksi¿¿ka konkluduje, ¿e istniäo arabskie dziedzictwo zäo¿ycielskie, zach¿caj¿c do zniuansowanego i mniej eurocentrycznego ponownego odczytania pocz¿tków rycerstwa.

Pagina's: 240, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza