Frog Eyes Paul's Tomb: A Triumph (2 LP)
Uitgelicht
|
32,80 |
Naar shop
|
|
36,11 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Frog Eyes’ 'Paul’s Tomb: A Triumph', dat in 2010 bij Dead Oceans als dubbel-lp verscheen, is een indierockalbum dat progrock-pracht en praal combineert met rauwe punk, gekenmerkt door complexe, uit meerdere delen bestaande arrangementen, een rijke instrumentatie en surrealistische teksten, gebracht door de onnavolgbare, huilende zangstijl van Carey Mercer. Het album is grotendeels live-to-tape opgenomen en verfijnt de kenmerkende sound van de band tot een gestroomlijnde, efficiënte vorm, minder hectisch dan eerdere werken, met gitaargedreven epische nummers met duellerende riffs die invloeden oproepen van bands als Television of Neil Young, naast af en toe synthesizers, piano en achtergrondzang voor het contrast. Drummer Melanie Campbell schakelt naadloos tussen martiale stampen, punkratels en dub-breakdowns, waardoor een dynamische spanning ontstaat die intensiteit in evenwicht brengt met zeldzame serene adempauzes.Het album is het meest samenhangende en uitgebreide werk van de band tot nu toe en gaat op epische reizen onder leiding van Mercers welbespraakte maar grillige coupletten, die ondanks hun energie soms de crescendo's van de nummers vertragen. Recensenten prijzen het als een klassieke rocktriomf, visceraal en onvoorspelbaar, met motieven die naar evenwicht worstelen te midden van huiveringwekkende golven en heftige schokken, het best te beleven als een compleet oeuvre dat de groep op het hoogtepunt van haar zelfvertrouwen laat zien.
Frog Eyes’ 'Paul’s Tomb: A Triumph', dat in 2010 bij Dead Oceans als dubbel-lp verscheen, is een indierockalbum dat progrock-pracht en praal combineert met rauwe punk, gekenmerkt door complexe, uit meerdere delen bestaande arrangementen, een rijke instrumentatie en surrealistische teksten, gebracht door de onnavolgbare, huilende zangstijl van Carey Mercer. Het album is grotendeels live-to-tape opgenomen en verfijnt de kenmerkende sound van de band tot een gestroomlijnde, efficiënte vorm, minder hectisch dan eerdere werken, met gitaargedreven epische nummers met duellerende riffs die invloeden oproepen van bands als Television of Neil Young, naast af en toe synthesizers, piano en achtergrondzang voor het contrast. Drummer Melanie Campbell schakelt naadloos tussen martiale stampen, punkratels en dub-breakdowns, waardoor een dynamische spanning ontstaat die intensiteit in evenwicht brengt met zeldzame serene adempauzes.Het album is het meest samenhangende en uitgebreide werk van de band tot nu toe en gaat op epische reizen onder leiding van Mercers welbespraakte maar grillige coupletten, die ondanks hun energie soms de crescendo's van de nummers vertragen. Recensenten prijzen het als een klassieke rocktriomf, visceraal en onvoorspelbaar, met motieven die naar evenwicht worstelen te midden van huiveringwekkende golven en heftige schokken, het best te beleven als een compleet oeuvre dat de groep op het hoogtepunt van haar zelfvertrouwen laat zien.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: