Gatvergeten

In 1921 wacht een kunstenares in haar atelier in de Parijse rue du Départ op het moment waarop ze niet meer anders kan dan haar atelier te verlaten. Honderd jaar later raakt, in een appartement in Antwerpen, een schrijfster in de ban van dat ene ogenblik: het moment waarop haar plaats in het verhaal van de kunstgeschiedenis begint te verschuiven. Rond dat ogenblik ontvouwt zich een literaire compositie waarin verbeelding, essay en filosofische reflectie in elkaar overvloeien. Langs de sculpturen van Alexander Archipenko en het werk van Marthe Donas zoekt gatvergeten naar wat zichtbaar blijft en wat door de tijd heen uit beeld raakt. Zoals een sculptuur haar vorm niet alleen dankt aan wat aanwezig is, maar ook aan de ruimte die ze openlaat, krijgt ook het verhaal van de kunst vorm door wat ontbreekt. Met een ritmische en associatieve stijl beweegt Louise Van den Eede zich tussen denken en verbeelden, tussen de plooien van de tijd, tussen aandachtig kijken en vrij associëren. Louise Van den Eede (1985) is dramaturg en theaterauteur.