Ge trekt niet terug

In de Ravelijnstraat in Bergen op Zoom staan nog twee huizen bewoond. Cis Verbraeken maait er de voortuinen van buren die allang zijn vertrokken. Aan de overkant woont Lieve Maes met Wodan, een Mechelse herder die het asiel heeft afgekeurd. Op Cis' verjaardag komt ze met een taart en het bijtpak van haar vader. Hij trekt de mouw aan, de hond komt van veertig meter, en zo gaat het elke tweede juli opnieuw.De sloop laat op zich wachten. De corporatie schuift de straat door naar een volgende fase, de vergoeding zakt elk jaar, en Cis' dochter Sabrina rekent aan tafel voor wat dat kost. Cis zegt dat hij op een fatsoenlijk bod wacht. Lieve geeft elke woning terug die haar wordt toegewezen, want nergens mag de hond mee naar binnen.Wat ze allebei verzwijgen, ligt twaalf jaar lang binnen handbereik.