Geen enkel Duits kind heeft recht op leven - Paperback

Elisabeth’s reis: Van kind van de oorlog naar bruggenbouwer

Eind 1948 wordt de driejarige Elisabeth, door haar biologische ouders, weggehaald bij haar geliefde Duitse grootouders. Aangekomen in Nederland wordt ze confrontaties met de verleden en vooroordelen aangegaan. Haar nieuwe omgeving, waar buurvrouwen haar toeschreeuwen dat 'geen enkel Duits kind recht op leven heeft', markeert het begin van een leven vol strijd en zelfontdekking. Gedreven door een diep gevoeld verlangen om begrip te creëren, begint ze haar zoektocht naar de oorzaken van de Holocaust, met de overtuiging dat als God haar niet wil laten ruilen met vermoorde Joodse kinderen, ze deze geschiedenis moet onderzoeken.

Onderwijs en Activisme

Als moeder van drie kinderen volgt Elisabeth een opleiding aan het Humanistisch Opleidingsinstituut. Haar zoektocht naar kennis en erkenning leidt haar naar de werkgroep Herkenning, waar ze de leiding neemt in Brabant. Dit wordt een cruciale fase in haar leven waarin ze zich inzet voor het herstel van de relatie tussen haar Duitse en Nederlandse identiteit.

Verbinding met het Verleden

Elisabeth’s pad brengt haar niet alleen in contact met haar eigen verleden, maar ook met andere kinderen van de oorlog. Ze bezoekt bijeenkomsten aan de universiteit van Wuppertal, waar de samenwerking met de universiteit van De Negev een platform biedt voor internationale dialoog. Hier ontstaat ook de zelfhulpgroep voor hoge nazikinderen, waarin ze haar ervaringen en die van anderen deelt. Deze gemeenschapsvorming helpt haar en velen anderen het trauma een plek te geven.

Oprichting van KOMBI

Haar betrokkenheid bij de zelfhulpgroep leidt tot een bijdrage in de voorbereidingsgroep voor de oprichting van KOMBI, wat staat voor 'kinderen van de oorlog'. Als bestuurslid organiseert ze landelijke bijeenkomsten voor half-Duitse mensen, en pleit ze onvermoeibaar tegen de vooroordelen en discriminatie die haar leven hebben beïnvloed.

Een Leven in Spagaat

Ondanks haar inzet voor begrip en acceptatie leeft Elisabeth in een spagaat. Haar Duitse identiteit verlangt naar verwerking van de oorlogstrauma’s, terwijl de Nederlandse kant van haar zelf haar dwingt om stil te blijven over de oorzaken en gevolgen van de Holocaust. Elisabeth’s droom om bruggenbouwer te zijn tussen haar twee landen staat centraal in haar leven en werk. Deze krachtige en inspirerende reis naar verbinding vormt de kern van haar verhaal – een verhaal van overleven, begrip en de onverzettelijke noodzaak om te verbinden, ook waar de geschiedenis tegenwerkt.