Geen tijdelijk verblijf

Geen tijdelijk verblijf beschrijft de geschiedenis en ervaringen van Molukkers in Nederland vanaf de grote migratie na de dekolonisatie van Nederlands-Indië en de proclamatie van de RMS. Het boek geeft een helder beeld van de periode waarin circa 12.500 Molukkers, toen Ambonezen genoemd, in 1951 arriveerden, met name 3500 ontslagen KNIL-militairen en hun gezinnen. Aangevende provisorische kampen waar velen lange tijd met koffers gereed stonden, en de verwachting dat ze mogelijk terug zouden keren. Na 1960 verhuisden de eerste Molukkers naar Molukse woonwijken in kleinere of middelgrote steden, soms onder dwang. De beoogde integratie verliep stroef en werd beïnvloed door politieke aspiraties, waaronder de treinkapingen in de jaren zeventig. In de jaren daarna verbleven naar schatting duizenden Molukkers in Nederland, terwijl het huidige tellen onzeker is en het beleid hen niet expliciet op de kaart zet. Het boek is geschreven door Servaas Maturbongs, die grotendeels nabijheid voelde bij de gebeurtenissen en concludeert dat het grootste deel van de gemeenschap naar verwachting in Nederland zal blijven.

Kernpunten

• Geschiedenis van ongeveer 12.500 Molukkers arriveerde in 1951
• 3500 ontslagen KNIL-militairen met gezinnen
• Provisorische kampen en koffers jarenlang klaarstaand
• Na 1960 Molukkers verhuisden naar woonwijken, soms onder dwang
• Integratie stroef; treinkapingen in jaren zeventig
• Onbekend aantal Molukkers nu; beleid staat niet op de kaart