Geschiedenis van de waanzin in zeventiende en achttiende eeuw

Foucaults debuut in de wereld van filosofie en sociale wetenschappen stelt ons een eenvoudige vragen: is degene die wij “gek” of “waanzinnig” noemen eigenlijk wel ziek? Of is wan-gzin juist een aspect van de rede, waarmee we in dialoog moeten blijven? In Geschiedenis van de waanzin schetst hij hoe er sinds de middeleeuwen weinig wezenlijks veranderd is in de manier waarop men met waanzin omgaat. Vroeger werden gekken naar het dolhuis verbannen; tegenwoordig vinden we plaats in psychiatrische inrichtingen. Met veel aandacht voor historische details laat hij zien dat de verhouding tussen rede en waanzin verschoven is, maar dat waanzin nog altijd verduisterd en buiten de rede gehouden wordt.

Over de auteur(s): Michel Foucault (1926-1984) was hoogleraar en werkte onder meer aan het Collège de France. Zijn werk en optredens maakten hem internationaal bekend, ook buiten de filosofie. Bij Koninklijke Boom Uitgevers verscheen dit boek als eerste editie in paperback, met aandachtige historische beschrijving.

Dit boek biedt een prikkelende combinatie van filosofie en geschiedenis en nodigt uit tot gesprek over wat als rede geldt en wat als waan. Het draagt bij aan een beter begrip van hoe concepten als verstand en geestesziekte door de eeuwen heen gevormd zijn.

Kenmerken

• Verkenning van rede versus waanzin door Foucault
• Geschiedenis van de waanzin onderzoekt middeleeuwen tot heden
• Wanorde werd verduisterd en buiten rede gehouden
• Oorsprong van psychiatrie en asielconcepten besproken
• Auteur Michel Foucault was hoogleraar Collège de France
• Boek verschijnt bij Koninklijke Boom Uitgevers in eerste editie