Gettin' Pretty Good...At Barely By
Uitgelicht
|
26,84 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Gettin' Pretty Good... At Barely Gettin' By is het tweede studioalbum van The Four Horsemen, uitgebracht in het jaar 1996 op het Magnetic Air label. Het album werd op CD uitgebracht en onderstreept de karakteristieke hardrockstijl van de band, die sterk beïnvloed is door bluesrock. De Four Horsemen stonden vooral bekend om hun rauwe, authentieke benadering van het genre, wat ook op dit album duidelijk naar voren komt. De productie klinkt energiek en ongepolijst, wat goed aansluit bij de attitude van de band. De vocalen van Frank Starr, de prominente gitaarpartijen van Dave Lizmi en het solide ritmewerk van Pharoah (bas) en Randy Cooke (drums) vormen samen een krachtige basis voor het geheel. Waar de band in de jaren negentig te maken kreeg met veranderende muzikale trends, zoals de opkomst van grunge, bleven ze op dit album trouw aan hun eigen geluid. Het album wordt beschouwd als een voorbeeld van Amerikaanse blues-geïnspireerde hardrock, en weerspiegelt de vasthoudendheid van de band om ondanks tegenslagen hun muziekstijl te behouden.
Vergelijk aanbieders (1)
Gettin' Pretty Good... At Barely Gettin' By is het tweede studioalbum van The Four Horsemen, uitgebracht in het jaar 1996 op het Magnetic Air label. Het album werd op CD uitgebracht en onderstreept de karakteristieke hardrockstijl van de band, die sterk beïnvloed is door bluesrock. De Four Horsemen stonden vooral bekend om hun rauwe, authentieke benadering van het genre, wat ook op dit album duidelijk naar voren komt. De productie klinkt energiek en ongepolijst, wat goed aansluit bij de attitude van de band. De vocalen van Frank Starr, de prominente gitaarpartijen van Dave Lizmi en het solide ritmewerk van Pharoah (bas) en Randy Cooke (drums) vormen samen een krachtige basis voor het geheel. Waar de band in de jaren negentig te maken kreeg met veranderende muzikale trends, zoals de opkomst van grunge, bleven ze op dit album trouw aan hun eigen geluid. Het album wordt beschouwd als een voorbeeld van Amerikaanse blues-geïnspireerde hardrock, en weerspiegelt de vasthoudendheid van de band om ondanks tegenslagen hun muziekstijl te behouden.