glosy jaźni, kobiet

Ksi¿¿ka ta jest cz¿¿ci¿ literackiej i krytycznej refleksji nad wyzwaniami zwi¿zanymi z autobiografi¿ kobiet, ze szczególnym uwzgl¿dnieniem Simone de Beauvoir i Nathalie Sarraute. ¿¿cz¿c histori¿ literatury, krytyk¿ feministyczn¿ i podej¿cie tematyczne, analizuje sposoby, w jakie kobiety wykorzystywäy gatunek autobiograficzny jako sposób na zapami¿tanie, potwierdzenie swojej to¿samo¿ci i legitymizacj¿ swojego g¿osu na arenie literackiej.Praca ¿ledzi historyczny rozwój gatunku i przygl¿da si¿ motywacjom do pisania o sobie, cz¿sto zakorzenionym w dzieci¿stwie, wi¿ziach rodzinnych i do¿wiadczeniach edukacyjnych, które pojawiaj¿ si¿ w Mémoires d'une jeune fille rangée i Enfance. Odnosi si¿ równie¿ do napi¿cia mi¿dzy prawd¿ a autokonstrukcj¿ w pisarstwie autobiograficznym, a nast¿pnie proponuje wzajemn¿ lektur¿ tych dwóch g¿ównych postaci XX wieku.