Goethe en Schiller

Goethe en Schiller beschrijven elkaar als de belangrijkste persoon in het leven, en laten zien hoe hun vriendschap, vol conflicten en spanning, hen beiden tot topprestaties heeft gebracht. Safranski schetst een groots moment in de Duitse geschiedenis: het gouden tijdperk van de geest. De uitersten raken elkaar: intuïtie en gevoel bij Goethe, intellect en wilskracht bij Schiller. Schiller schreef klassieke drama’s en kreeg ze dankzij Goethe daadwerkelijk opgevoerd; Goethe beleefde door Schiller een tweede creatieve jeugd. Hun relatie kende bewondering, maar ook rivaliteit en haat, en Goethe ervoer Schillers opkomst als een bedreiging. Uiteindelijk liet Goethe hun briefwisseling postuum publiceren en zorgde hij ervoor dat Schillers stoffelijk overschot naar de grafkelder van de vorst in Weimar werd overgebracht.

Schilderachtig wordt in dit werk het verhaal verteld van twee geniale geesten en een turbulente band. Het verhaal verweeft persoonlijke dynamiek met een breder cultuurhistorisch moment en laat zien hoe een vriendschap de loop van de Duitse literatuur heeft beïnvloed.

Kenmerken

• Twee geniale geesten, één turbulente vriendschap.
• Schiller kreeg drama’s opgevoerd met Goethe’s hulp.
• Goethe kreeg dankzij Schiller een tweede creatieve jeugd.
• Schiller bewonderde, benijd en haatte Goethe.
• Goethe voelde bedreiging door Schillers opkomst.
• Goethe verplaatste Schillers stoffelijk overschot naar Weimar.