Grappelli With Strings

In zijn autobiografie (Profession Musicien, Editions de La Martinière, 2004) vertelt Sacha Distel over deze periode en herinnert hij aan zijn bijdrage aan de heropleving van Grappelli's carrière: 'Veel muzikanten hebben talent, sommigen hebben charme, maar Stéphane had magie (...) Ik zie hem nog op een wijnfeest in Mâcon, terwijl hij zijn viool stemde voor een publiek dat dat van het Hilton op groupies deed lijken. Ik geef toe dat ik me toen zorgen om hem maakte, bang dat hij plotseling zou ontdekken dat zijn muziek sommige mensen koud liet. Ik sloot mijn ogen en Stéphane begon te spelen. Gesprekken en gelach hielden op. Hij ging verder in totale stilte, zonder het publiek aan te kijken en zonder enig effect. Aan het einde stonden de mensen op en applaudisseerden, zoals ze altijd deden (...) Er zijn niet veel dingen in mijn leven waar ik trots op ben, maar de heropleving van de carrière van de grootste naoorlogse jazzviolist is een van de weinige daden waar ik blij om ben dat ik ze heb volbracht. 'Laat ons Sacha..