Greg Ashley Another Generation Of Slaves (CD)
Uitgelicht
|
18,45
8,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Another Generation of Slaves is een solo-album van Greg Ashley dat in 2014 uitkwam via Trouble In Mind. Ashley, die voorheen bekend werd als lid van The Mirrors en The Gris Gris, presenteert hier een duister en weemoedig werk dat zich beweegt binnen de genres alternative singer-songwriter, indie rock en alternative rock. Het album is een thematisch samenhangend geheel dat van begin tot eind een volledige narratieve kracht draagt. De muziek varieert van ruimtelijke, slepende melancholie tot meer directe, nerveuze energy. Akoestische gitaar wordt verleidelijk gecombineerd met Dixieland jazz-elementen zoals klarinet en piano, wat resulteert in een geluid dat doet denken aan Leonard Cohen die verdwaalt in New Orleans. Lyrisch confronteert Ashley de luisteraar op de somberste voorwaardelijke voorwaarden. De teksten zijn doordrenkt van bijtende, existentiële overpeinzingen en vertonen een acerbische houding tegenover het moderne bestaan. De zanger richt zich op teksten die bijten en grommen met de energie van een verwilderde hond, in plaats van middelmatige melodieën voor hun eigen bestwil te creëren. Het album balanceert tussen donkere humor en oprechte wanhoop, waarbij de mix van verdriet en ijver het sterkst is wanneer je niet zeker weet welke van de twee overheerst. De schijnbaar fragiele structuren van de composities blijken uiteindelijk een krachtige impact te hebben, waarbij subtiliteit de meer opdringerige momenten overstijgt.
Vergelijk aanbieders (1)
Another Generation of Slaves is een solo-album van Greg Ashley dat in 2014 uitkwam via Trouble In Mind. Ashley, die voorheen bekend werd als lid van The Mirrors en The Gris Gris, presenteert hier een duister en weemoedig werk dat zich beweegt binnen de genres alternative singer-songwriter, indie rock en alternative rock. Het album is een thematisch samenhangend geheel dat van begin tot eind een volledige narratieve kracht draagt. De muziek varieert van ruimtelijke, slepende melancholie tot meer directe, nerveuze energy. Akoestische gitaar wordt verleidelijk gecombineerd met Dixieland jazz-elementen zoals klarinet en piano, wat resulteert in een geluid dat doet denken aan Leonard Cohen die verdwaalt in New Orleans. Lyrisch confronteert Ashley de luisteraar op de somberste voorwaardelijke voorwaarden. De teksten zijn doordrenkt van bijtende, existentiële overpeinzingen en vertonen een acerbische houding tegenover het moderne bestaan. De zanger richt zich op teksten die bijten en grommen met de energie van een verwilderde hond, in plaats van middelmatige melodieën voor hun eigen bestwil te creëren. Het album balanceert tussen donkere humor en oprechte wanhoop, waarbij de mix van verdriet en ijver het sterkst is wanneer je niet zeker weet welke van de twee overheerst. De schijnbaar fragiele structuren van de composities blijken uiteindelijk een krachtige impact te hebben, waarbij subtiliteit de meer opdringerige momenten overstijgt.