Groot Versjesboek

'Toon heeft me met z'n kleine versjes geleerd te genieten van iets dat zomaar gebeurt. Vogelvoetjes in de sneeuw. Een straal zonlicht op een verder grijze dag. Een ballon. Bloemen in het gras. Een zoen als je 'm niet verwacht. Een glimlach van een vreemde. Chocolaatjes in een trommeltje. Allemaal van die kleine dingen die je zo onopgemerkt als wat kan laten, maar waar we als mensen eigenlijk voor leven.' - Uit het woord vooraf van Lars van der Werf De verzen van Toon Hermans behoren tot de culturele canon van de Lage Landen. Ook vandaag worden ze veel gelezen. In 1983 verzamelde Toon zelf al meer dan 450 versjes in het Groot Versjesboek, onderverdeeld in rubrieken met titels als 'Mensen', 'Dieren', 'Natuur' en 'Tijdsbeeld'. Het werd zijn meest populaire bundel ooit.

Vooral de verzen van Toon blijven mateloos populair. Het zal nog eeuwen duren voor die allemaal uit het gezichtsveld en de culturele canon van de Lage Landen verdwenen zullen zijn. In 1983 verzamelde Toon zelf al meer dan 450 versjes, onderverdeeld in rubrieken met titels als \'Mensen\', \'Dieren\', \'Natuur\' en \'Tijdsbeeld\'.Een ruim publiek houdt ook vandaag van zijn milde levenswijsheden, en sommige versjes zijn in hun soort klassiekers geworden: \'We moeten veel meer aaien / we moeten veel meer kussen / we moeten veel meer zwaaien / naar buitenlandse bussen.\'