Grootvader Piepestok

De geschiedenis van het Nederlandse onderwijs komt tot leven in dit boek, met een focus op de lagere school en de verbeelding die de samenleving vormgaf. Door de ogen van bevlogen leraren en fundamentbouwers toont het hoe onderwijs door de eeuwen heen de toekomstplannen van обществi heeft meegedragen. Het boek behandelt uiteenlopende figuren zoals Joris van Lanckvelt, die de maatschappij humanistisch wilde maken en leerlingen toneelstukjes liet opvoeren in Utrecht. Ook Dirck Adriaenszoon Valcoogh wordt belicht voor zijn lessen in lezen en zingen, en zijn rol als koster met praktische taken zoals het verwijderen van de duivendrek uit de kerktoren. Daarnaast komen Theo Thijssen en Jan Ligthart aan bod, elk op zijn eigen manier een klas anders benaderend en pedagogische experimenten toepassend. Maria Montessori wordt gepositioneerd als voorvechter van gelijke kansen, terwijl frater Caesarius een eigen leesmethode ontwikkelde met het oog op een katholieke traditie. Het werk besteedt aandacht aan het heden en de toekomst en vraagt welke visie men vandaag nastreeft voor het onderwijs en wat dit betekent voor de samenleving.

Het boek schetst ook hoe leren en lesgeven verbonden zijn met de maatschappelijke idealen die men nastreeft, en werpt een blik op hedendaagse uitdagingen en kansen in het onderwijs.

Kenmerken

• Geschiedenis van de lagere school in Nederland
• Beoordeelt invloedrijke leraren en fundamentbouwers van de samenleving
• Joris van Lanckvelt en humanistische opvoeding
• Valcoogh: lezen, zingen en kerktoren
• Montessori: strijd tegen ongelijkheid
• Caesarius: leesmethode voor katholieke vernieuwing