Groundhogs Thank Christ For The Bomb LP
Uitgelicht
|
34,47 |
Naar shop
|
|
44,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Thank Christ for the Bomb is het derde studioalbum van de Britse band The Groundhogs, dat in 1970 bij Liberty Records als LP werd uitgebracht. Deze bluesrockplaat, waarin hardrock, Britse psychedelica, protometal en progrockelementen samenkomen, markeert een verschuiving van de eerdere bluesgerichte stijl van de band naar zwaardere, maatschappelijk geëngageerde nummers. Het album is geproduceerd door Martin Birch, die ook met Deep Purple en Fleetwood Mac werkte, en bevat de donderende riffs, rauwe zang en uitgebreide solo's van gitarist Tony McPhee, ondersteund door bassist Peter Cruickshank en drummer Ken Pustelnik. Het album is opgezet als een conceptalbum met twee verschillende thema's – het ene verkent vervreemding, het andere het leven van een man uit Chelsea, van herenhuis tot straat – en levert rauwe, donderende energie en progressieve diepgang, met een hoogste notering op nummer 27 in de Britse Melody Maker-hitlijsten.De proto-metal-zwaarte en sublieme gitaren van het album verheffen het tot een vergeten klassiek rockmeesterwerk uit de jaren 70, waarbij McPhee's spel invloeden als Jimmy Page laat horen te midden van rommelende bas en gelaagde opbouw. De gedurfde titel weerspiegelt de aanpak van progressieve onderwerpen, waarbij het album boven typische bluestrio's uitstijgt door ingewikkelde arrangementen en intensiteit die verzamelaars en critici wist te boeien met zijn rauwe kracht en opvallende uitvoeringen.
Thank Christ for the Bomb is het derde studioalbum van de Britse band The Groundhogs, dat in 1970 bij Liberty Records als LP werd uitgebracht. Deze bluesrockplaat, waarin hardrock, Britse psychedelica, protometal en progrockelementen samenkomen, markeert een verschuiving van de eerdere bluesgerichte stijl van de band naar zwaardere, maatschappelijk geëngageerde nummers. Het album is geproduceerd door Martin Birch, die ook met Deep Purple en Fleetwood Mac werkte, en bevat de donderende riffs, rauwe zang en uitgebreide solo's van gitarist Tony McPhee, ondersteund door bassist Peter Cruickshank en drummer Ken Pustelnik. Het album is opgezet als een conceptalbum met twee verschillende thema's – het ene verkent vervreemding, het andere het leven van een man uit Chelsea, van herenhuis tot straat – en levert rauwe, donderende energie en progressieve diepgang, met een hoogste notering op nummer 27 in de Britse Melody Maker-hitlijsten.De proto-metal-zwaarte en sublieme gitaren van het album verheffen het tot een vergeten klassiek rockmeesterwerk uit de jaren 70, waarbij McPhee's spel invloeden als Jimmy Page laat horen te midden van rommelende bas en gelaagde opbouw. De gedurfde titel weerspiegelt de aanpak van progressieve onderwerpen, waarbij het album boven typische bluestrio's uitstijgt door ingewikkelde arrangementen en intensiteit die verzamelaars en critici wist te boeien met zijn rauwe kracht en opvallende uitvoeringen.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: