H.C. McEntire Eno Axis (CD)
Uitgelicht
|
23,43
19,79 |
Naar shop
|
|
20,15 |
Naar shop
|
|
20,15 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
H.C. McEntire’s album Eno Axis, uitgebracht in 2020 op CD, is een intiem en gelaagd countryfolkwerk dat in schijnbare eenvoud een breed scala aan emotionele lagen ontsluit. Het album opent een persoonlijk venster op McEntire’s band met haar omgeving, de natuur rond Durham, North Carolina, waar de titelgevende Eno River als leidraad fungeert. Haar stem schuurt en zweeft, vaak begeleid door minimalistische, warme gitaarpartijen en een rustig percussief fundament, wat het geluid terugbrengt naar haar punk- en Appalachian-roots terwijl het zich tegelijk verheft tot een eigentijdse, universele verkenning van spijt, liefde, vergeving en beproeving. Op Eno Axis wordt de strijd met het verleden omarmd: McEntire kijkt terug op haar opgroeien in een conservatief en religieus Zuiden en verweeft die ervaringen met kritische reflecties op maatschappelijke issues als racisme, misogynie en haar queer identiteit, zonder daarbij de schoonheid van het landschap en het proces van heruitvinden uit het oog te verliezen. Het album imponeert door zijn samenhang en de kracht van de doordachte productie, waarbij de opbouw van elk nummer zelden overhaast is en de ruimte voor de individuele instrumenten groot blijft. De liedjes lijken in elkaar over te lopen, alsof ze samen een verhaal vertellen van aanvaarding, verlangen en het zoeken naar een nieuw thuis. McEntire’s teksten zijn poëtisch en raken door hun oprechtheid; ze onderzoekt paradoxen van hechting en vrijheid, van vechten tegen én liefde hebben voor je wortels. Eno Axis is daarmee meer dan een stap in McEntire’s solocarrière: het is een album dat zich in het nu wortelt terwijl het de tijdloze kwaliteiten van Americana omarmt, en zo uitgroeit tot een persoonlijke én actuele getuigenis.
H.C. McEntire’s album Eno Axis, uitgebracht in 2020 op CD, is een intiem en gelaagd countryfolkwerk dat in schijnbare eenvoud een breed scala aan emotionele lagen ontsluit. Het album opent een persoonlijk venster op McEntire’s band met haar omgeving, de natuur rond Durham, North Carolina, waar de titelgevende Eno River als leidraad fungeert. Haar stem schuurt en zweeft, vaak begeleid door minimalistische, warme gitaarpartijen en een rustig percussief fundament, wat het geluid terugbrengt naar haar punk- en Appalachian-roots terwijl het zich tegelijk verheft tot een eigentijdse, universele verkenning van spijt, liefde, vergeving en beproeving. Op Eno Axis wordt de strijd met het verleden omarmd: McEntire kijkt terug op haar opgroeien in een conservatief en religieus Zuiden en verweeft die ervaringen met kritische reflecties op maatschappelijke issues als racisme, misogynie en haar queer identiteit, zonder daarbij de schoonheid van het landschap en het proces van heruitvinden uit het oog te verliezen. Het album imponeert door zijn samenhang en de kracht van de doordachte productie, waarbij de opbouw van elk nummer zelden overhaast is en de ruimte voor de individuele instrumenten groot blijft. De liedjes lijken in elkaar over te lopen, alsof ze samen een verhaal vertellen van aanvaarding, verlangen en het zoeken naar een nieuw thuis. McEntire’s teksten zijn poëtisch en raken door hun oprechtheid; ze onderzoekt paradoxen van hechting en vrijheid, van vechten tegen én liefde hebben voor je wortels. Eno Axis is daarmee meer dan een stap in McEntire’s solocarrière: het is een album dat zich in het nu wortelt terwijl het de tijdloze kwaliteiten van Americana omarmt, en zo uitgroeit tot een persoonlijke én actuele getuigenis.