Haar erenaam was moeder

Deze familiegeschiedenis volgt de jonge Stans van Belkum die in 1918 op de boot stapt en via New York en San Francisco naar Nederlands-Indië reist om zich bij haar man, Marius Ypeij, te voegen. over haar reis en haar leven in de Oost schrijft ze lange brieven aan haar familie, totdat ze plotseling overlijdt, haar twee jonge kinderen Hetty en Dirk en haar man achterlatend. In 1938 meldt de Rotterdamse Ton Bogers zich bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger. Eenmaal op Java aangekomen belandt hij in het ziekenhuis en leert daar Hetty kennen. Ze trouwen vier dagen voordat Japan Nederlands-Indië bezet. Wat Ton, Hetty en haar broer Dirk in de jappenkampen meemaken, zal hen altijd bijblijven. Na de oorlog vertrekken Ton, Hetty (die zich Hedy gaat noemen) en hun dochter naar Nederland. Ondanks geld- en andere zorgen wil Hedy vooral haar steeds groter wordende gezin een veilige haven bieden. Maar dan slaat het noodlot opnieuw toe. Vele jaren later realiseren de kinderen Bogers zich dat luisteren naar de stemmen uit het verleden kan helpen bij het verwerken van traumatische ervaringen.

Fransiska Kleijer, afgestudeerd in Slavische talen en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam, begeleidt dit verhaal. Ze organiseert samen met Marcellino Bogers al jaren congressen voor de zorgsector. ‘Haar erenaam was moeder’ gaat over Marcellino’s familie.

In dit boek komen familiebanden, verhuizingen, oorlogservaringen en de zoektocht naar veerkracht samen, verweven met brieven, herinneringen en de lessen die eruit voortkomen voor toekomstige generaties.

Kenmerken

• Familiegeschiedenis van Oosterse wortels en oorlogservaringen
• Brieven en herinneringen vormen het verhaal
• Jappenkampen en de nasleep na de oorlog
• Verwerking van traumatische ervaringen door luisteren
• Randinformatie over de auteur en haar werk in de zorgsector

• 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12.