Hadrianus

Hadrianus (76-138) wordt beschouwd als een van de belangrijkste Romeinse keizers. Hij regeerde op een moment van hoogtijdagen voor het rijk en stond bekend om zijn slimme, tactische aanpak. Hij realiseerde zich dat ongebreide territorial uitbreiding op den duur tegen het rijk zou kunnen keren, en richtte zich eerder op consolidering en stabiliteit. Hadrianus hield van poëzie en filosofie en trok zich, ondanks zijn macht, terug tot een cultuur van kunst en wetenschap. Door zijn reis door het uitgestrekte rijk – van Spanje tot Turkije en van de Zwarte Zee tot Marokko – liet hij de Romeinse wereld kennismaken met Griekse kunst en wetenschap. Bij zijn nalatenschap horen indrukwekkende bouwwerken zoals de Villa Adriana in Tivoli en de Muur van Hadrianus in Noord-Engeland, monumenten die zijn belangstelling voor architectuur en grensbeheer weerspiegelen.

In Everitts biografie wordt de chaotische tijd waarin hij regeerde geportretteerd, maar ook zijn complexe privéleven belicht. Zo wordt het ongelukkige en kinderloze huwelijk met Sabina beschreven, evenals de beruchte relatie met de jonge Griek Antinoüs, de man naar wie hij mogelijk het meest hart heeft gehecht. Op basis van nieuw archeologisch materiaal werpt de biograaf nieuw licht op een van de meest charismatische figuren uit de klassiek geschiedenis, en schetst hij een beeld van een keizer die zowel politieke vaardigheden als een felle persoonlijke richting bezat.

Kenmerken

• Charismatische Romeinse keizer, regeerde 76-138
• Slim en tactisch, beperkte expansiedrang
• Liefde voor poëzie en filosofie
• Brengt Griekse kunst en wetenschap naar Romeinse hof
• Bouwde Villa Adriana en Hadrianus’ Muur