Hands, Eyes, Ceramics: een publicatie bij Kamer vol klei

Keramiek is vandaag populairder dan ooit. In een wereld die steeds digitaler wordt is er opnieuw nood aan tastbaarheid. Meer dan welk materiaal ook kruipt en druipt klei tussen handen en vingers.Sinds mensenheugenis geeft klei vorm aan de kommen waarmee we voeden, de kruiken waaruit we schenken, de huizen die ons herbergen, en roept daarbij talrijke archetypen op. Als wend- en kneedbaar materiaal bij uitstek kan klei aan alles vormgeven en wordt het, in tijden waarin weinig vastligt, de ultieme metafoor van mogelijkheden.In Hands, Eyes, Ceramics duikt Liesbet Waegemans in de sculpturale keramiek die vanaf de jaren ?50 op de kaart kwam te staan. Binnen de waaier van stromingen die zich ontwikkelden, houdt ze halt bij kunstenaars die keramiek terugvoeren tot materiaal, proces, vorm en de beelden die daaruit voortkomen. Kunstenaars in wier werk de relatie tussen mens en aarde centraal staat, zoals José Vermeersch, Pierre Culot, Lutgart De Meyer, Anne Ausloos, Nathalie Doyen, Alexandra Engelfriet en Bie Michels.Hands, Eyes, Ceramics verschijnt in het kader van de gelijknamige tentoonstelling in Museum Albert Van Dyck, Schilde.Ceramics are more popular than ever. In a world becoming more digital every day, there is a growing need for tangibility again. Clay creeps and drips between hands and fingers more than any other material.From time immemorial clay has shaped the bowls we feed with, the vessels from which we pour, the houses that shelter us, evoking numerous archetypes. Being an eminently malleable material clay can shape everything, and, in uncertain times, it becomes the ultimate metaphor for possibilities.In Hands, Eyes, Ceramics Liesbet Waegemans goes into sculptural ceramics, which have gained a place in the arts since the 1950s. In the movements that have developed from then on, artists bringing back ceramics to material, process, form and the resulting images, become object of her attention. She focuses on artists pointing at the relationship between man and earth such as José Vermeersch, Pierre Culot, Lutgart De Meyer, Anne Ausloos, Nathalie Doyen, Alexandra Engelfriet, and Bie Michels.Hands, Eyes, Ceramics is published on the occasion of the exhibition with the same title in Museum Albert Van Dyck in Schilde, Belgium.

Keramiek is vandaag populairder dan ooit. Dat is te verklaren door het tactiele karakter van klei. In een wereld die steeds digitaler wordt, gaan we op zoek naar tastbaarheid. De grote belangstelling heeft ook te maken met de archetypische betekenis van de pot: het symbool voor samenbrengen en samenkomen. Deze gegevenheden worden aan elkaar geknoopt in de tentoonstelling Kamer vol klei en de bijhorende publicatie Hands, Eyes, Ceramics. Acht kunstenaars komen aan bod uit wier werk de verbondenheid tussen mens en aarde spreekt. Die komt niet enkel tot uitdrukking in de vorm van objecten zoals de kom en de vaas. Als geen ander materiaal leent klei zelf zich tot thema. Kamer vol klei en Hands, Eyes, Ceramics brengen de verscheidenheid binnen keramiek in beeld. Ze gaan dieper in op het sculpturale werk van vier pioniers die vanaf de jaren vijftig niet alleen de toegepaste keramiek heruitvonden maar bovenal het medium als kunstvorm op de kaart zetten: José Vermeersch, Pierre Culot, Lutgart De Meyer en Rogier Vandeweghe. Daarnaast wordt het werk belicht van vier kunstenaars uit de daaropvolgende generatie die installatie, land art, performance, video en fotografie in keramiek integreren: Anne Ausloos, Nathalie Doyen, Alexandra Engelfriet en Bie Michels. Het is onder invloed van de milieubeweging van de jaren zeventig dat hun aandacht ook uitgaat naar het materiaal, de klei. Ze maken de rijkdom aan verhalen die klei in zich draagt, zichtbaar, en daarmee de kostbaarheid van de aarde. Kamer vol klei vindt plaats in het Museum Albert Van Dyck in Schilde in het voorjaar van 2023. De uitgebreid geïllustreerde uitgave Hands, Eyes, Ceramics bevat teksten van Lotte Brown, Lut Pil en Liesbet Waegemans.