Hemelingen

Stumpel

Het is veel te lang geleden dat er eigen werk van Koen Stassijns verscheen. Wel maakte hij de ene na de andere bloemlezing uit de wereldliteratuur, en de vrees was gerechtvaardigd dat de confrontatie met al dat fraais verlammend werkte. Maar niets bleek minder waar. In stilte werkte hij aan zijn gedichten, hij schreef er talrijke en wie hem volgt ? bijvoorbeeld online ? wist al wel beter: Stassijns zweeg niet echt. Het duurde even voordat de gedichten zich tot een bundel wisten te ontvouwen, maar nu is het eindelijk zover: de lang verwachte bundel Hemelingen.Ik schoot. Zijn lichaam dat onverbiddelijk vielbezat de gratie van de vertragende danswaarmee een marionet uit een schimmenspelverdwijnt. Als een ontzielde vod, in een spiraalnaar beneden. Ontroering is een totale taaldie door geen grenzen wordt getemperd noch beknot.Stassijns schuwt geen onderwerpen en gaat het leven zinnelijk te lijf. Hij is nietsontziend over familie, vrienden, bekenden, en eigenlijk voor­al over zichzelf. Dit is poëzie die levenskracht uitstraalt, en leven is. Stassijns laat niet onberoerd: aan Hemelingen valt niet te ontsnappen.

Bol Partner

Stassijns schuwt geen onderwerp en gaat het leven zinnelijk te lijf. Het is een bundel die niet onberoerd laat: aan ‘Hemelingen’ valt niet te ontsnappen. In ‘Hemelingen’ is Koen Stassijns nietsontziend over familie, vrienden, bekenden, en eigenlijk vooral over zichzelf. Hij schuwt geen onderwerp en gaat het leven zinnelijk te lijf, onderzoekt de macht en de onmacht van de woorden die tot onze beschikking staan en kijkt terug op een bewogen leven. De macht ligt in de mogelijkheid de gevoelens van liefde, verdriet, wanhoop, weemoed en pijn te benoemen en als daad van verzet te kijken hoever hij daarin kan gaan. En precies daar tekent zich ook de onmacht af. Dit is poëzie die levenskracht uitstraalt, en leven ís.

Boekenwereld

In 'Hemelingen' is Koen Stassijns nietsontziend over familie, vrienden, bekenden, en eigenlijk vooral over zichzelf. Hij schuwt geen onderwerp en gaat het leven zinnelijk te lijf, onderzoekt de macht en de onmacht van de woorden die tot onze beschikking staan en kijkt terug op een bewogen leven. De macht ligt in de mogelijkheid de gevoelens van liefde, verdriet, wanhoop, weemoed en pijn te benoemen en als daad van verzet te kijken hoever hij daarin kan gaan. En precies daar tekent zich ook de onmacht af. Dit is poëzie die levenskracht uitstraalt, en leven ís.