Here We Are

Het album 'Here We Are' van Sphinx verscheen in 1981 op CD en is vooral opmerkelijk vanwege zijn unieke muzikale mengeling. Sphinx brengt op deze plaat een gedurfde fusie van symfonische rock, progressieve rock en heavy metal. De band kwam oorspronkelijk uit de regio Stuttgart en bestond grotendeels uit zonen van Italiaanse gastarbeiders. Daarmee kreeg het project een internationaal karakter, hoewel de muziek op het album zich vooral onderscheidt door een typische Europese benadering van hardrock en prog. 'Here We Are' bevat complexe composities waarin krachtige, harde gitaarpartijen worden afgewisseld met prog-keyboards en ritmesecties die regelmatig de conventionele maatsoorten loslaten. De gitaar, gespeeld door Thomas Metzger (ook bekend als Tommy Newton van Victory), zorgt voor een stevig tegenwicht tegen de meer symfonische elementen van toetsen en zang. Dit maakt het geluid zowel energiek als gelaagd. De band weet zich te onderscheiden door het combineren van klassieke symfonische invloeden met het rauwere karakter van hardrock en vroege heavy metal, en loopt hiermee vooruit op latere bands die prog en metal samenbrachten. Enkele tracks die op dit album te vinden zijn, zijn 'Burning Light', 'Jane' en 'Superstar'. 'Burning Light' is kenmerkend door het samenspel van melodische gitaren en progressieve keyboardlijnen, terwijl 'Superstar' een zwaardere sound laat horen met indrukwekkende duels tussen gitaar en toetsen. 'Jane' ligt qua sfeer tussen krachtige rock en meer melodieuze prog, en draagt daarmee bij aan het diverse karakter van het album. 'Here We Are' heeft tijd nodig gehad om op waarde te worden geschat. Voor liefhebbers van klassieke symfonische rock met invloeden van Yes of Genesis is het misschien te stevig, terwijl pure metalfans de complexiteit mogelijk overweldigend vinden. Voor luisteraars die houden van een avontuurlijke mix van symfonische en zware rock, is dit album echter een bijzondere ontdekking. De opnames klinken authentiek jaren tachtig en de productie draagt bij aan het karakter van het geheel. Het album wordt tegenwoordig gezien als een opvallend vroeg voorbeeld van een geslaagde kruisbestuiving tussen progressieve rock en heavy metal, uitgebracht op een moment dat dergelijke mengvormen nog zeldzaam waren binnen het genre.