Hermes Trismegistus (Paperback)

Hermes Trismegistus is een mythische, centrale figuur in het hermetisme en heeft een blijvende invloed op de Europese cultuurgeschiedenis. In dit boek wordt zijn rol nadrukkelijk belicht: hij speelde een belangrijkere rol dan aanvankelijk gedacht in het denken van vele geleerden en wetenschappers, waaronder Dirck Volkertsz. Coornhert, Justus Lipsius, Simon Stevin en Christoffel Plantijn. Ook Isaac Newton en Boerhaave hadden niet alleen kennis van de hermetica, maar zagen Hermes als een oerwijs der mensheid. Daarnaast blijkt dat vele invloedrijke personen rond Willem van Oranje bekend waren met hermetisch gedachtegoed. Tijdens de Verlichting leek de inwijdingskennis van Hermes vrijwel uit het publieke domein te verdwij nen, maar in de negentiende eeuw keerde hij terug in esoterische genootschappen. De biologique en heidendynamische leer van Rudolf Steiner laat zien hoe hermetisch denken nog steeds relevant kan zijn voor milieubewustzijn en zorg voor de schepping.

Het boek biedt een historische reis vanaf de oorsprong in het oude Egypte tot aan de dag van vandaag en belicht aspecten die in de (wetenschappelijke) literatuur vaak onderbelicht blijven. John van Schaik en Jacob Slavenburg reconstrueren, op basis van recente onderzoeken, de invloed van Hermes Trismegistus op de Europese cultuur en brengen inzichten die tot nu toe weinig aandacht kregen in kaart.

Het werk geeft bovendien een helder beeld van de huiver die historici vaak tonen ten opzichte van esoterie, en hoe deze discografie de geschiedenis van Hermes Trismegistus nog altijd bepaalt. Met 288 pagina’s biedt het een compacte maar diepgravende studie, gebundeld in de eerste editie van een voorwerk dat de belangstelling voor hermetisch denken nieuw leven inblies.

Kenmerken

• Centrale figuur in het hermetisme en Europese cultuur
• Invloed op Coornhert, Lipsius, Stevin en Plantijn
• Newton en Boerhaave zagen Hermes als oerwijs
• Verlichting reduceerde hermetische kennis, 19e eeuwse esoterische genootschappen
• Auteurduo Van Schaik en Slavenburg baseren zich op recent onderzoek