Het begin van de lente

Maart 1913. Moskou maakt zich op voor het begin van de lente. Er hangt een gevoel van verandering in de lucht, met als focus Lipkastraat 22, het huis van Frank Reid, een Engelse drukker. Frank wordt geconfronteerd met een ingrijpende gebeurtenis: zijn vrouw Nellie besluit op abrupt de trein terug naar Engeland te nemen, zonder uitleg. Dit onverwachte vertrek laat Frank niet alleen met de zorg voor hun drie kinderen, maar ook met een overweldigende vraag: waarom heeft Nellie hem verlaten, en zullen ze elkaar ooit weerzien?

In deze tumultueuze periode verschijnt Lisa Ivanovna, een betoverend en mysterieus meisje uit het platteland, op de scène. Haar komst roept vragen op: wat zijn haar ware bedoelingen en hoe verhoudt zij zich tot Selwyn, Franks tolstojaanse boekhouder, die haar aanbeveelt? Terwijl Frank probeert zijn leven weer op de rails te krijgen en de chaos om hem heen te begrijpen, ziet hij ook de mogelijkheid van een nieuwe relatie.

‘Het begin van de lente’ is niet alleen een roman over verlies en verdriet, maar ook over de zoektocht naar nieuwe verbindingen en het verkennen van onbekende mogelijkheden. De boek wordt gekarakteriseerd door Fitzgeralds meesterlijke schrijfstijl, die de lezer telkens weer stimuleert om de verborgen lagen van de personages en hun verhalen te ontdekken.

De roman werd in 1988 genomineerd voor de Booker Prize en dit is de eerste Nederlandse vertaling ervan. Kritieken waarderen de manier waarop Fitzgerald haar lezers uitnodigt om mee te denken en om de ontbrekende puzzelstukjes zelf in te vullen. Lidewijde Paris van Nieuwsweekend beschrijft het als een 'prachtige roman, een ontdekking', terwijl NRC Handelsblad opmerkt dat Fitzgerald een 'oude meesteres' is die met haar beheerste proza een roerige wereld oproept. Ook De Tijd benadrukt de bedrieglijk eenvoudige verhalen van Fitzgerald, waarin veel tussen de regels door gezegd wordt.

‘Het begin van de lente’ biedt een fascinerende blik op de menselijke relaties en de complexe emotionele landschappen waarin de personages zich bewegen. Dit werk is een waardevolle toevoeging aan de canon van de Britse literatuur en bevestigt Fitzgeralds status als een van de grootste schrijvers van de vorige eeuw.