Het blijft toch je moeder

'Het blijft toch je moeder'. Dochters vertellen hun verhaal na een oproep in een artikel. Verhalen van verdriet, afgunst, frustraties, pijn en gebrek aan moederliefde gebundeld. Zij zijn gemanipuleerd, mishandeld, vernederd, maar in staat om te vergeven. Al zoveel is er geschreven over moeders en toch kan zij het niet laten. 'Het blijft toch je moeder' is geboren uit onvrede en ziet het licht nu Petra alle reacties heeft uitgewerkt, die kwamen op de oproep die zij deed in een artikel in de krant. Zij vroeg dochters om hun (slechte) relatie met hun moeder te beschrijven en met haar te delen. Het aantal reacties was hartverwarmend, de inhoud vaak hartverscheurend. De dochters schreven over afgunst, emotionele schade, manipulatie, incest en angst. Eén dochter was zelfs te vondeling gelegd. Wat bezielt veel moeders toch om hun dochters zo te behandelen. Is het jaloezie, onvrede, een gebrek aan (moeder)gevoelens of moederliefde, waar zij zelf zo naar verlangden. Helemaal begrijpen doe ik het nog steeds niet, maar wat ik wel weet is dat de dochters die mij geschreven hebben, maar ook de dochters die niet geschreven hebben, willen lezen dat ze niet alleen staan verklaart Petra. In haar eigen verhaal spelen verdriet,spanning, maar ook schuldgevoel een grote rol. Petra hoopt dat ook moeders dit boek lezen en zich afvragen hoe zij dit hebben kunnen laten gebeuren. Volgens Lilian, één van de dochters, is er hoop en kans op vergeven.

Al zoveel is er geschreven over moeders en toch kan zij het niet laten. 'Het blijft toch je moeder' is geboren uit onvrede en ziet het licht nu Petra alle reacties heeft uitgewerkt, die kwamen op de oproep die zij deed in een artikel in de krant. Zij vroeg dochters om hun (slechte) relatie met hun moeder te beschrijven en met haar te delen. Het aantal reacties was hartverwarmend, de inhoud vaak hartverscheurend. De dochters schreven over afgunst, emotionele schade, manipulatie, incest en angst. Eén dochter was zelfs te vondeling gelegd. Wat bezielt veel moeders toch om hun dochters zo te behandelen. Is het jaloezie, onvrede, een gebrek aan (moeder)gevoelens of moederliefde, waar zij zelf zo naar verlangden. Helemaal begrijpen doe ik het nog steeds niet, maar wat ik wel weet is dat de dochters die mij geschreven hebben, maar ook de dochters die niet geschreven hebben, willen lezen dat ze niet alleen staan verklaart Petra. In haar eigen verhaal spelen verdriet,spanning, maar ook schuldgevoel een grote rol. Petra hoopt dat ook moeders dit boek lezen en zich afvragen hoe zij dit hebben kunnen laten gebeuren. Volgens Lilian, één van de dochters, is er hoop en kans op vergeven.