Een waargebeurd verhaal over een kind dat opgroeit in een gezin waar hij niet thuishoort, en de lange weg naar zelfinzicht en genezing. Na een ziekteperiode van meer dan zeven jaar kun ik eindelijk mijn werkelijke verhaal op papier zetten. Hoewel ik nog in therapie ben, voel ik de urgentie om mijn ervaringen te delen: niet alleen voor mezelf, maar mogelijk ook voor anderen die soortgelijke periodes uit het verleden of heden hebben meegemaakt. De band met mijn kinderen was altijd hellend maar op een bijzondere manier krachtig: zij wilden voor mijn vijftigste verjaardag een boekje maken en daarbij ontstond het idee om ook de teksten van mijn zoon Mick te verwerken. Tijdens het schrijven hoorde ik keer op keer hoe sommige pagina’s onverwacht overeenkomsten vertoonden met wat later uit de tekst blijkt te komen. Om die reden heb ik ervoor gekozen om deze teksten als onderdeel van het boek te gebruiken voordat ik mijn eigen verhaal vertel.
In dit boek staan de zoektocht naar identiteit, de pijn van uitsluiting en de verwerking van traumatische ervaringen centraal. Het verhaal weerspiegelt hoe familie, liefde en kwetsbaarheid zich verhouden tot herstel en het vinden van een eigen plek in de wereld. Door de combinatie van mijn herinneringen en de geschreven bijdragen van mijn kinderen krijgt het boek een intieme en reflectieve toon.