Het graf van de wever: een verhaal over oude mannen

Het graf van de wever is een poëtisch en tragikomisch verhaal uit de Ierse literatuur, dat zich afspeelt op Cloon na Morav – de Dodenakker. In een dorp waar het grafrecht voorbehouden is aan oudere families en clans, blijkt het graf van Mortimer Hehir, een pas overleden wever, moeilijk vindbaar. Cloon na Morav is een doolhof van groen bedekte, afgebroken zerken zonder duidelijke paden of grafregisters, waardoor de weduwe haar man niet eenvoudig kan begraven. Naast haar stappen twee oude mannen, Meehaul Lynskey de spijkerslager en Cahir Bowes de steenbikker, die samen met twee jonge grafdelvers mogelijk de plek zoeken. Bij elke poging raken de drie generaties verstrikt in discussies over wie de geschiedenis van Cloon na Morav – en diens bewoners – beter kent. Het verhaal hanteert zwarte humor en werkt daardoor niet onder voor het werk van Beckett of Flann O’Brien. Het werk van Seumas O’Kelly werd postuum gepubliceerd in 1919 en is een van zijn bekendste stukken; het is bovendien het eerste van zijn werk dat in het Nederlands is vertaald.

De toon van het verhaal is spiritueel lichtvoetig maar tragisch, met een nadrukkelijke focus op geheugen, identiteit en familiebanden. Door de setting en karakterisering is het zowel een sobere als speelse beschouwing op het verstrijken van generaties en de niet te doorgronden geschiedenis van een gemeenschap.

Kenmerken

• Doolhofachtige begraafplaats met verzonken teksten
• Beperkt grafrecht tot oudere clans
• Twee oude mannen worstelen met geschiedenis
• Zwarte humor en tragikomedie
• Postuum gepubliceerd in 1919
• Eerste Nederlandse vertaling van dit werk