Prachtige, hartverscheurende memoires over de Holocaust waarin Sara Leibovits en haar dochter Eti Elboim samen vertellen hoe Sara als jong meisje Auschwitz wist te overleven, als enige van haar hele familie. Het verhaal beschrijft hoe de trein in de vroege ochtend van 18 mei 1944 tot stilstand kwam in de omgeving van Auschwitz-Birkenau, nadat het gezin lange tijd in een veewagon had gezeten. Sara’s moeder en jongere broertjes werden direct vermoord in de gaskamers, terwijl haar vader in een Sonderkommando werkte en later werd geëxecuteerd. Sara zelf belandde in het kamp en werd negen maanden tewerkgesteld, tot de bevrijding, met een weegschaal van slechts 28 kilo aan het eind. Het boek verweeft haar verhaal met dat van Eti Elboim, tachtig jaar later, en onderzoekt wat het betekent om op te groeien in de schaduw van deze geschiedenis.
Inhoud
Het verhaal volgt Sara Leibovits, zestien jaar oud, te midden van de reis in een veewagon die naar Auschwitz-Birkenau voert. Na het transport worden Sara en haar familie gescheiden: haar moeder en jongere broertjes komen om in de gaskamers, haar vader wordt deel van een Sonderkommando en wordt uiteindelijk geëxecuteerd. Sara blijft negen maanden in het kamp en wordt vervolgens bevrijd, terwijl ze slechts 28 kilo weegt. Haar dochter Eti Elboim belicht tachtig jaar later de erfenis van trauma bij de tweede generatie en onderzoekt wat dit betekent nu zij opgroeit in de schaduw van deze gebeurtenissen.