Het pretentiefestival

Het pretentiefestival, waar gaat het boek over?Het boek is een zoektocht naar vrede en geluk van Heiner. Het is een drieluik, Heiner de romanfiguur, dan een tirade die gevolgd wordt door de epiloog die een schets zijn van universele levensthema'sHet wonder van de non-dualiteitSchrijven is een standpunt innemen, er wordt vastgelegd en bevroren dat wat per definitie vloeibaar en bewegend is, het leven zelf. Het heeft iets onmogelijks omdat het altijd een afgeleide is. Toch is hier een poging de universaliteit om ons allen heen en die alles bindt proberen te vinden en is het waard te zoeken? Het is rammelen aan de poort van het onbevattelijke. Nochtans ijdel en vol pretentie maar één volledig resonerende zin zou voldoende zijn in deze. Er kan maar één werkelijkheid zijn en het zoeken ernaar, standvastig, moedig en compromisloos, leidt zeker niet altijd naar het kennen ervan. Natuurlijk is de schrijver schatplichtig aan de non-dualiteit, wie niet! Wat zou er anders kunnen zijn? Over de auteur Kees Bezuijen De man, de schrijver is geboren in Amsterdam Noord. Hij groeide erop toen daar nog volop ruimte was in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Hij doorliep de 5e LTS, een ambachtsschool waar zijn levenslange liefde voor houtbewerken ontstond. Na zijn studie bouwkunde en weg en waterbouwkunde aan de MTS koos hij echter pertinent voor een totaal andere richting, namelijk de psychiatrie. Zijn zoektocht en verwondering over de menselijke geest nam hier vooral een aanvang. Hij wilde graag weten hoe het nou toch zit met de grote levensthema’s als: wie ben ik zelf nu werkelijk, waarom zijn we hier op aarde, wat is liefde en bestaat god? Een decennialange leertocht van het leven heeft uiteindelijk geleidt tot het opschrijven van deze tekst. Meer informatie ISBN 9789464684902 Editie 1 Hoofdauteur Kees Bezuijen Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 24 februari 2023 Aantal pagina's 196 Uitgever BoekScout BV NUR 301 - Literaire roman, novelle Bijgewerkt op 31-03-2026, 22:40:19

Schrijven is een standpunt innemen, er wordt vastgelegd en bevroren dat wat per definitie vloeibaar en bewegend is, het leven zelf. Het heeft iets onmogelijks omdat het altijd een afgeleide is. Toch is hier een poging de universaliteit om ons allen heen en die alles bindt proberen te vinden en is het waard te zoeken? Het is rammelen aan de poort van het onbevattelijke. Nochtans ijdel en vol pretentie maar één volledig resonerende zin zou voldoende zijn in deze. Er kan maar één werkelijkheid zijn en het zoeken ernaar, standvastig, moedig en compromisloos, leidt zeker niet altijd naar het kennen ervan. Natuurlijk is de schrijver schatplichtig aan de non-dualiteit, wie niet! Wat zou er anders kunnen zijn?