Het Spaanse Tijdperk: 1492-1659

Tijdens het onrustige Spaanse eeuw wordt de geschiedenis van Spanje in de negentiende en twintigste eeuw verbonden met bredere Europese ontwikkelingen. De verlamming na de verzwakte wereldmachtpositie na 1898, toen Cuba als laatste kolonie verloor, leidde tot een nadruk op Europeanisering als voorwaarde voor vernieuwing. Spanje verbleef ondanks de afwezigheid uit de twee wereldoorlogen in de crisis van liberalisme en experimenteerde met monarchie, republiek en dictatuur. Het verhaal belicht hoe Spanje zo in het ademend hoorbaar werd in Europese ideeën en politiek, en hoe het land, zowel als voorloper als spiegel en achterblijver, zijn eigen ritme van verandering volgde. Tegelijkertijd biedt een tweede studie, gewijd aan het Siglo de Oro, inzicht in een gouden periode met politiek, economie en religie, maar ook in artistieke hoogten en culturele migraties van figuren als Velázquez, El Greco, Calderón en Cervantes. In deze periode groeit de macht van Spanje als kolonisator, maar blijven financiële risico’s en conflicten met religieuze autoriteit voelbaar, mede door de Inquisitie en politieke onderdrukking.

• Europese context bepaalt Spaanse modernisering en crisis
• Politiek experiment met monarchie, republiek en dictatuur
• Siglo de Oro: politiek, economie en religie
• Culturele bloei dankzij grote kunstenaars en schrijvers
• Koloniale macht en mondiale impact, plus uitdagingen
• Inquisitie en onderdrukking beïnvloeden beleid en samenleving